ฎีกาที่ 1156/2504

ขณะกระทำผิด พระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2496 ยังใช้บังคับอยู่ แม้ต่อมาชั้นพิจารณาได้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติควบคุมการ ฆ่า สัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. 2502 ก็ตาม แต่การ ฆ่า โคกระบือที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายยังคงถือว่าเป็นความผิดอยู่ และไม่มีคุณแก่ผู้กระทำผิดจึงต้องใช้พระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ที่ใช้ขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา ฆ่า กระบือ กฎหมายให้ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ ฆ่า ได้ไม่เกินตัวละ 500 บาท ฉะนั้น เมื่อศาลปรับเรียงตัวจำเลยจึงปรับได้ไม่เกินคนละ 500 บาท

คดีนี้โจทก์ฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพฟังได้ว่าจำเลยได้ร่วมกัน ฆ่า กระบือ 1 ตัว โดยไม่รับอนุญาตและเสียอากร ศาลชั้นต้นปรับจำเลยที่ 3 เป็นเงิน 500 บาท จำเลยนอกนั้นปรับคนละ 400 บาท ลดให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 กึ่งหนึ่งคงปรับจำเลยที่ 3 เป็นเงิน 250 บาท ปรับจำเลยนอกนี้คนละ 200 บาท ฯลฯ จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ว่า จำเลยร่วมกัน ฆ่า กระบือ 1 ตัว ศาลปรับได้อย่างมาก 500 บาท คือ ปรับเรียงตัวจำเลย 5 คนได้ไม่เกินคนละ100 บาท ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนอ้างฎีกาที่ 1338/2498 จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในขณะศาลฎีกากำลังพิจารณาคดีนี้ แม้ได้ประกาศให้พระราชบัญญัติควบคุมการ ฆ่า สัตว์และจำหน่ายเนื้อ พ.ศ. 2502 ได้ยกเลิกพระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ พ.ศ. 2488, 2490(ทั้งฉบับที่ 2 และที่ 3) ตลอดจนพระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 ซึ่งใช้อยู่ในขณะกระทำผิดด้วยก็ตาม แต่ยังคงถือเอาการ ฆ่า สัตว์เช่น โค กระบือ โดยมิได้ปฏิบัติตามกฎหมายว่าเป็นความผิดอยู่อย่างเดิม ความผิดจึงหาได้ยกเลิกไปไม่ เห็นว่าพระราชบัญญัติฉบับหลังนี้มาตรา 18 ได้วางโทษหนักกว่ากฎหมายเก่าประการหนึ่งกับอีกประการหนึ่ง กฎหมายใหม่นี้ถึงแม้จะไม่มีคำว่า "การวางปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิด" เหมือนอย่างกฎหมายที่ใช้ขณะจำเลยกระทำผิดมาตรา 4 ซึ่งดูเหมือนหนึ่งว่ามีวิธีวางโทษเบากว่ากฎหมายที่ใช้ขณะจำเลย จะกระทำผิดก็ตาม แต่ก็ยังมีความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 31 ที่บัญญัติให้ศาลปรับเรียงตามรายตัวบุคคล โดยเหตุนี้กฎหมายใหม่ที่บัญญัติในภายหลังการกระทำผิดจึงไม่เป็นคุณแก่จำเลยประการใดศาลจึงชอบที่จะใช้พระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 อันเป็นกฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำผิดบังคับแก่คดีนี้ ตามหลักทั่วไปในประมวลกฎหมายอาญา พระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ มาตรา 11 ซึ่งแก้ไขโดยพระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2496 มาตรา 4 มีความว่า "ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา 5 มีความผิดต้องระวางโทษดังนี้ (1) ถ้าเป็นโคหรือกระบือ ปรับตัวละไม่เกิน 500 บาทหรือจำคุกไม่เกิน 1 ปี หรือทั้งปรับทั้งจำ การวางโทษปรับให้วางเรียงตัวผู้กระทำผิดและเรียงตัวสัตว์ที่ ฆ่า ......" และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 31 บัญญัติว่า "ในกรณีที่ศาลจะพิพากษาให้ปรับผู้กระทำความผิดหลายคนในความผิดอันเดียวกันในกรณีเดียวกัน ให้ศาลวางโทษปรับเรียงตามรายตัวบุคคล บทกฎหมายมีอยู่ดังกล่าว การปรับจำเลยในคดีนี้จึงต้องปรับเรียงตัวจำเลยและเรียงตัวสัตว์ที่ ฆ่า กล่าวคือ ถ้า ฆ่า สัตว์หลายตัวอัตราโทษตามกฎหมายซึ่งผู้กระทำผิดแต่ละคนจะได้รับก็สูงขึ้นความผิดของจำเลยนี้เป็นการ ฆ่า สัตว์ตัวเดียว ตามพระราชบัญญัติอากรการ ฆ่า สัตว์ปรับเรียงตัวสัตว์ที่ ฆ่า ไม่เกินตัวละ 500 บาท ดังนั้นเมื่อปรับเรียงตัวจำเลย จึงปรับจำเลยแต่ละคนได้ไม่เกินคนละ 500 บาท ที่ศาลทั้งสองวางโทษปรับจำเลยไม่เกินอัตราที่กฎหมายกำหนดไว้จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1156/2504 อัยการจังหวัดลำพูน โจทก์ นายอ้าย มูลวัน ที่ 1 กับพวกรวม 5 คน จำเลย พ.ร.บ.อากรการฆ่าสัตว์ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2496 พ.ร.บ. ควบคุมการฆ่าสัตว์ และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2502 ป.อ. ม. 2 , ม. 3 , ม. 31