ฎีกาที่ 1310/2503

ผู้ ล้มละลาย ก่อหนี้โดยตรงกับบริษัทในต่างประเทศ สาขาบริษัทในประเทศจะขอรับชำระหนี้ตามธรรมดาอย่างบริษัทที่มีภูมิลำเนาในประเทศไม่ได้ ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขที่บริษัทต่างประเทศจำต้องทำดังบัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ.2483 มาตรา 178

ห้างหุ้นส่วนจำเลย ล้มละลาย บริษัทโกโช จำกัด (สาขากรุงเทพฯ)ยื่นคำร้องขอรับชำระหนี้ต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โดยอ้างว่าจำเลยเป็นหนี้บริษัทโกโช จำกัด แห่งประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากในการผิดสัญญาสั่งสินค้าจากสำนักงานใหญ่ที่ประเทศญี่ปุ่น (การทำสัญญานั้นเริ่มติดต่อผ่านทางสาขา) ศาลแพ่งมีคำสั่งเห็นชอบด้วยรายงานของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ให้ยกคำร้องขอรับชำระหนี้ เพราะเจ้าหนี้มิได้พิสูจน์ว่า เจ้าหนี้ในประเทศไทยก็มีสิทธิขอรับชำระหนี้ได้ในศาลแห่งประเทศญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน ตามพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 178 ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขอรับชำระหนี้รายนี้เป็นหนี้ซึ่งผู้ ล้มละลาย ได้กระทำโดยตรงกับบริษัทในประเทศญี่ปุ่น สำนักงานในกรุงเทพฯ ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วยเลย จึงไม่ใช่เจ้าหนี้ที่จะขอรับชำระหนี้ได้ เจ้าหนี้ต่างประเทศซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่นอกราชอาณาจักร ต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขแห่งพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 178 พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1310/2503 นายฮันสราช โจทก์ เจ้าหนี้ผู้ขอรับชำระหนี้ โจทก์ บริษัทโกโช จำกัด (สาขากรุงเทพฯ โจทก์ ห้างหุ้นส่วนสามัญจดทะเบียนนิวอินเดียสโตร์ จำเลย ป.พ.พ. ม. 71 พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 91 , ม. 178