ฎีกาที่ 152/2503
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
จำเลยให้การปฏิเสธฟ้อง และจำเลยก็เป็นผู้ครอบครองที่พิพาทเมื่อโจทก์กล่าวอ้างว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์โดยบุคคลที่สามได้โอนขายให้ หน้าที่นำสืบก่อนย่อมตกอยู่แก่โจทก์
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยและบริวารและให้รื้อเรือนออกไปจากที่ของโจทก์จำเลยปฏิเสธฟ้อง และต่อสู้อ้าง ครอบครองปรปักษ์ ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า จำเลยปลูกบ้านอยู่ในที่ ๆ โจทก์ซื้อมา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลทั้งสอง ให้ยกฟ้องโจทก์ ข้อที่โจทก์ฎีกาว่า ศาลชั้นต้นกะประเด็นหน้าที่นำสืบตกอยู่กับโจทก์นั้นคลาดเคลื่อน เพราะโจทก์ได้สิทธิ เสียค่าตอบแทนแก่ผู้ขายจำเลยควรต้องนำสืบพยานก่อนโจทก์นั้น ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้จำเลยให้การปฏิเสธฟ้องของโจทก์ และจำเลยก็เป็นผู้ครอบครองที่พิพาท เมื่อโจทก์กล่าวอ้างว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์โดยนางสาวซุ้ยไล้ได้โอนขายให้ หน้าที่นำสืบจึงตกอยู่แก่โจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 152/2503 นายพยอม พิเรนทร โจทก์ นางเงิน กลิ่นสุวรรณ ที่ 1 นางมณี กาญจนพยัฆ ที่ 2 นางผา กลิ่นสุวรรณ ที่ 3 นายผดุง กาญจนพยัฆ ที่ 4 จำเลย ป.วิ.พ. ม. 84 ป.พ.พ. ม. 1369