ฎีกาที่ 702/2503

โจทก์กับพวกร่วมกันยึดถือที่ดินเป็นเจ้าของโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมคนหนึ่งย่อมฟ้องผู้ที่เข้ามารบกวนหรือแย่งที่ดินที่โจทก์กับพวกถือสิทธิเป็นเจ้าของนั้นได้

คดีได้ความตามทางพิจารณาของศาลชั้นต้นว่า เดิมที่ดินบริเวณที่พิพาทเป็นป่าสงวน โจทก์กับพวกเข้าแผ้วถาง ต่อมาพนักงานป่าไม้ห้ามไม่ให้เข้าแผ้วถาง โจทก์กับพวกยื่นคำร้องไปยังนายกรัฐมนตรีในที่สุดทางราชการสั่งให้โจทก์กับพวกจับจองที่รายนี้ได้ จำเลยที่ 1 ได้ บุกรุก เข้าไปแผ้วถางที่ดินที่โจทก์ขอจับจองและปลูกต้นผลอาสินไว้โจทก์ยื่นคำร้องต่ออำเภอ ๆ เรียกจำเลยที่ 1 ไปและทำหนังสือสัญญาประนีประนอมยอมความกันต่อคณะกรมการอำเภอว่า ที่พิพาทหมาย ก. ตกได้แก่โจทก์ ที่หมาย ค. ตกได้แก่จำเลยที่ 1 และให้โจทก์ใช้เงิน 1,200 บาท แก่จำเลยที่ 1 ๆ ไม่ปฏิบัติตามสัญญายอม ส่วนที่พิพาทหมาย ข. มีขนำของจำเลยที่ 3 ปลูกอยู่นานแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์จะอาศัยสัญญาที่ทำกับจำเลยที่ 1 มาบังคับจำเลยที่ 3 ไม่ได้และตามสำนวนไม่ปรากฏว่าจำเลยที่ 2 ได้เกี่ยวข้องกับโจทก์อย่างไรศาลชั้นต้นพิพากษาว่า ที่ดินหมาย ก. ในแผนที่วิวาทเป็นของโจทก์ให้โจทก์จ่ายเงิน1,200 บาท ให้จำเลยที่ 1 รับไป ฟ้องโจทก์นอกนั้นให้ยก จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 1 ฎีกา ทั้งข้อกฎหมายและข้อเท็จจริง ศาลฎีกาพิจารณาแล้วในข้อกฎหมาย ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคดีนี้เป็นเรื่องที่โจทก์กับพวกร่วมกันยึดถือที่ดินเป็นเจ้าของ โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าของร่วมคนหนึ่ง ย่อมฟ้องผู้ที่เข้ามารบกวนหรือแย่งที่ดินที่โจทก์กับพวกถือสิทธิเป็นเจ้าของนั้นได้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 702/2503 นายมี หนูยิ้มซ้าย โจทก์ นายวัน หนูเกิด ที่ 1 นายถิ่น หรือบุรินทร์ บุญวง ที่ 2 นายร่าน ทองสี ที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 1336 , ม. 1358 , ม. 1359 ป.วิ.พ. ม. 55