ฎีกาที่ 318/2501

คำว่า ยอมรับ ในตาราง 1(ค) หมายความว่ายอมรับชำระหนี้หรือให้ทรัพย์หลุดเป็นสิทธิตามข้อความในประโยคต้นโดยไม่มีข้อต่อสู้ถ้าจำเลยต่อสู้เช่นว่า ยังไม่ได้รับคำบอกกล่าวบังคับ จำนอง ย่อมฟังไม่ได้ว่าจำเลยยอมรับและจำต้องเสียค่าขึ้นศาลเต็มอัตรา

โจทก์ฟ้องขอให้บังคับจำเลยไถ่ จำนอง และเรียกดอกเบี้ย จำเลยให้การรับข้อ จำนอง และถึงกำหนดไถ่ถอนจริง แต่จำเลยว่ายังไม่ได้รับหนังสือบอกกล่าวให้ชำระหนี้ โจทก์ยังไม่มีสิทธิฟ้องและจำเลยต่อสู้ในข้ออื่นอีก วันนัดชี้สองสถาน ศาลแพ่งมีคำสั่งให้คู่ความนำสืบเฉพาะการบอกกล่าวบังคับ จำนอง ข้อเดียว จำเลยไม่ได้โต้แย้งคำสั่งนี้ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสองว่า ให้จำเลยนำเงิน 156,300 บาท ไถ่ถอน จำนอง จากโจทก์ภายใน 1 เดือน กับให้จำเลยชำระดอกเบี้ยในจำนวนเงินนี้ให้แก่โจทก์ในอัตราร้อยละ 7 ครึ่งนับแต่วันที่ 29 ก.ย. 2498 ไปจนกว่าจะชำระเสร็จ กับให้จำเลยเสียค่าธรรมเนียมและค่าทนายแทนโจทก์ ส่วนที่โจทก์ขอคืนค่าขึ้นศาลตามระเบียบนั้น จำเลยให้การรับโดยมีข้อต่อสู้ ไม่มีเหตุที่จะคืนค่าขึ้นศาลตามขอ ในข้อกฎหมายที่จำเลยคัดค้านว่า จำเลยควรใช้ค่าขึ้นศาลเพียงร้อยละ 1 ของจำนวนหนี้ที่ จำนอง นั้น ศาลฎีกาเห็นว่าตาราง 1 ค่าขึ้นศาล (เสียในเวลายื่นคำฟ้อง) มีว่า "ฯลฯ 1.(ค) คำฟ้องขอให้บังคับ จำนอง หรือบังคับเอาทรัพย์สิน จำนอง หลุดตามที่จำเลยให้การยอมรับโดยไม่มีข้อต่อสู้ ให้เรียกโดยอัตราหนึ่งบาทต่อทุกร้อยบาทตามจำนวนหนี้ที่เรียกร้อง แต่ไม่ให้เกินกว่าสองหมื่นบาท ฯลฯ" คำว่าจำเลยยอมรับในที่นี้หมายความว่า ยอมรับชำระหนี้หรือให้ทรัพย์หลุดเป็นสิทธิตามข้อความในประโยคต้นโดยไม่มีข้อต่อสู้ ถ้าจำเลยต่อสู้เช่นว่ายังไม่ได้รับบอกกล่าวบังคับ จำนอง เช่นเรื่องนี้ย่อมฟังไม่ได้ว่าจำเลยยอมรับ และจำต้องเสียค่าขึ้นศาลเต็มอัตราดังศาลล่างทั้งสองชี้ขาดมา ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 318/2501 นายเล็ก นาควัชระ โจทก์ นายทองห่อ เช็งสุทธา จำเลย ป.วิ.พ. ม. ตาราง 1 พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ป.วิ.พ. (ฉบับที่ 5) พ.ศ.2499 ม. 29 ตาราง 1