ฎีกาที่ 1630/2500

ประมวลกฎหมายอาญาซึ่งเป็นกฎหมายที่บัญญัติในภายหลังมิได้บัญญัติว่าการ ฆ่า คนตายโดยเจตนาไม่เป็นความผิด ฉะนั้นการที่จำเลย ฆ่า คนเมื่อยังใช้กฎหมายลักษณะอาญาอยู่ จึงเป็นความผิดตลอดมา และศาลลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 ได้เพราะมาตรานี้กับมาตรา 288 แห่งประมวลกฎหมายอาญาซึ่งใช้บังคับอยู่ในขณะนี้มีกำหนดโทษเหมือนกัน

โจทก์ฟ้องว่าจำเลย ฆ่า คนตายโดยเจตนา ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยกระทำผิด ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249 โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา ในข้อกฎหมายจำเลยฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาเก่าที่ถูกยกเลิกไปแล้วทั้งโจทก์มิได้ยื่นคำร้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ให้ลงโทษจำเลยจึงมิชอบ ศาลฎีกาเห็นว่า การ ฆ่า คนตายโดยเจตนาตามกฎหมายลักษณะอาญาร.ศ. 127 มาตรา 249 ซึ่งเป็นกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาจำเลยกระทำผิดบัญญัติว่าเป็นความผิด และประมวลกฎหมายอาญาใหม่ มาตรา 288 ก็บัญญัติว่าเป็นผิดเช่นเดียวกัน ไม่ได้บัญญัติว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิด (ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรค 2) ดังนั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นผิดตลอดมาตั้งแต่ต้น เพราะกฎหมายใหม่ไม่ได้ยกเลิกความผิดที่ได้กระทำลงตามกฎหมายเก่า อนึ่ง โทษของจำเลยตามกฎหมายเก่าและกฎหมายใหม่มีกำหนดเหมือนกัน ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญาจึงชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1630/2500 อัยการจังหวัดตรัง และนางแดง ยอดเรือง โจทก์ นายคล้อย ลั่นสิน จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249 ป.อ. ม. 288 , ม. 2 , ม. 3