ฎีกาที่ 1872/2499

ทางที่ชาวนาข้างเคียงต่างนำเกวียนผ่านเมื่อสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวมากว่า 10 ปีทางนี้ย่อมตกอยู่ในภาระจำยอมโดยอายุความ ซึ่งผู้เป็นเจ้าของจำต้องยอมให้เกวียนผ่านเมื่อสิ้นฤดูเก็บเกี่ยว

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเปิดทางเกวียนในที่ของจำเลยอ้างว่าโจทก์ประชาชนได้ใช้มา 30 ปีเศษ จำเลยให้การว่าโจทก์ขุดผ่านเข้ามาโดยขออนุญาต มิใช่ทางสาธารณะฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นทางภาระจำยอมพิพากษากลับให้จำเลยเปิดทางเดินเช่นเดิม จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์และชาวนาใกล้เคียงได้ใช้สิทธิเดินเกวียนตามเส้นทางรายพิพาทมากว่า 10 ปี แล้ว หาใช่ว่าต้องขออนุญาตผ่านที่ของจำเลยดังข้อต่อสู้ไม่ เส้นทางรายพิพาทใน ที่ดิน ของจำเลยจึงต้องตกอยู่ในภาระจำยอมโดยอายุความตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1401 ประกอบด้วย มาตรา 1382 ซึ่งจำเลยผู้เป็นเจ้าของต้องยอมให้โจทก์เดินเกวียนผ่านเมื่อสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวตามเคยโดยนัยที่บัญญัติไว้ใน มาตรา 1387 พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1872/2499 นายทองแดง พาแพง โจทก์ นายยิ้ม แจ่มสว่าง จำเลย ป.พ.พ. ม. 1387 , ม. 1382 , ม. 1401