ฎีกาที่ 1419/2499

ข้อต่อสู้ของผู้ ค้ำประกัน ที่ว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้ลูกหนี้ผู้ ค้ำประกัน จึงหลุดพ้นความรับผิดในหนี้สินรายที่ ค้ำประกัน นั้นเป็นข้อที่เกี่ยวแก่ประโยชน์ระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 2 เท่านั้น หาได้เกี่ยวแก่ประชาชนแต่ประการใดไม่ เมื่อผู้ ค้ำประกัน มิได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น จึงไม่วินิจฉัยให้

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยที่ 1 ชำระเงินกู้และดอกเบี้ย หากจำเลยที่ 1 ไม่สามารถชำระได้ ก็ให้จำเลยที่ 2 ผู้ ค้ำประกัน ชำระแทน แรกจำเลยที่ 1 รับว่ากู้ไปจริง ภายหลังขอแก้คำให้การปฏิเสธว่าไม่ได้กู้ ไม่ใช่ลายมือชื่อของจำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 รับว่าเป็นผู้ ค้ำประกัน แต่ต่อสู้ว่าโจทก์ฟ้องโดยไม่บอกกล่าวให้จำเลยที่ 2 รู้ก่อน และจำเลยที่ 1 ยังสามารถชำระหนี้ให้โจทก์ได้ จำเลยที่ 2 ไม่ควรต้องรับผิด ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ชำระต้นเงินและดอกเบี้ย ฯลฯถ้าจำเลยที่ 1 ไม่สามารถชำระได้ก็ให้จำเลยที่ 2 ชำระแทน ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยก จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ว่าไม่ได้กู้เงินโจทก์ไปตามฟ้อง จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ว่าโจทก์ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้จำเลยที่ 1 จำเลยที่ 2 จึงหลุดพ้นจากความรับผิด ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าฎีกาของจำเลยที่ว่าจำเลยที่ 2 จะหลุดพ้นจากความรับผิดในฐานะผู้ ค้ำประกัน เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชนแม้จำเลยที่ 2 จะไม่ได้ต่อสู้ไว้ศาลอุทธรณ์ก็มีสิทธิที่จะยกขึ้นวินิจฉัยได้นั้นไม่เห็นพ้องด้วยเพราะปัญหาที่จำเลยที่ 2 ฎีกามานั้น เห็นได้โดยแจ้งชัดว่าเกี่ยวแก่ประโยชน์ระหว่างโจทก์และจำเลยที่ 2 เท่านั้น หาได้เกี่ยวแก่ประชาชนแต่ประการใดไม่ เมื่อจำเลยที่ 2 ไม่ได้ยกขึ้นเป็นข้อต่อสู้ไว้ในศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์จึงไม่วินิจฉัยให้ชอบแล้วพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1419/2499 นายปุย อินผวน โจทก์ นายกวน สาทะลาลัย ที่ 1 นายชิง เจริญลาภ ที่ 2 จำเลย ป.วิ.พ. ม. 249