ฎีกาที่ 282/2499
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
การที่จำเลยบังคับขู่เข็ญจนผู้เสียหายมีความกลัวต้องส่งเงิน(ธนบัตร)ให้และจำเลยได้รับไว้แล้ว ดังนี้ย่อมถือว่าเป็นความผิดฐาน ชิงทรัพย์ สำเร็จแล้ว ส่วนการที่จำเลยกลับฉีกธนบัตรเสียนั้นก็เป็นเรื่องที่มาเปลี่ยนเจตนาขึ้นในภายหลัง
ย่อยาว
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักธนบัตรฉบับละ 100 บาท 1 ฉบับของผู้เสียหาย ในการนี้ได้ขู่เข็ญจะทำร้ายผู้เสียหาย ๆ มีความกลัวจึงส่งธนบัตรดังกล่าวแล้วให้จำเลย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายอาญา มาตรา 298ให้จำคุก 4 ปี เพิ่มโทษตาม มาตรา 72 รวมเป็นโทษจำคุก 5 ปี 4 เดือนกับให้คืนหรือใช้ทรัพย์ 100 บาท แต่มีความเห็นแย้ง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าตามข้อเท็จจริงที่โจทก์นำสืบมายังถือไม่ได้ว่าจำเลยมีผิดฐาน ชิงทรัพย์ หรือลักทรัพย์ ศาลฎีกาปรึกษาแล้ว คงมีปัญหาแต่ว่าการที่จำเลยขู่เข็ญว่าจะทำร้าย บังคับให้ผู้เสียหายส่งเงินให้ 500 บาท ผู้เสียหายมีความกลัวส่งเงินให้เพียง100 บาท จำเลยรับแล้วกลับฉีกธนบัตร 100 บาทนั้นเสีย จะถือว่าจำเลยมีผิดฐาน ชิงทรัพย์ ดังฟ้องหรือไม่เห็นว่าตามพฤติการณ์เรื่องนี้การที่จำเลยบังคับขู่เข็ญจนผู้เสียหายมีความกลัวต้องส่งเงินให้และจำเลยได้รับไว้แล้วนับว่าเป็นความผิดฐาน ชิงทรัพย์ สำเร็จ การที่จำเลยฉีกธนบัตรเสียนั้นเป็นเรื่องเปลี่ยนเจตนาภายหลัง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 282/2499 พนักงานอัยการกรมอัยการ และนายเซียมคุง แซ่จิว โจทก์ นายจรินทร์ ระเริงเรือง จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 298