ฎีกาที่ 1750/2498

เช่า ห้องแถวกันโดยชำระค่า เช่า เป็นรายเดือน ผู้ให้ เช่า บอกเลิกการ เช่า กับผู้ เช่า ในวันที่ 9 ของเดือน แล้วยื่นฟ้องขับไล่ผู้ เช่า ในวันที่ 22 ของเดือนถัดไปเช่นนี้ยังถือไม่ได้ว่าได้มีการบอกเลิกการ เช่า ล่วงหน้าชั่วกำหนดเวลาชำระค่า เช่า ระยะหนึ่งแล้ว

โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้รับซื้อห้องแถวรายพิพาทไว้ จำเลยเป็นผู้ เช่า ห้องแถวรายพิพาททำการค้าอยู่เดิมแต่มิได้ทำสัญญา เช่า ต่อกันโดยชำระค่า เช่า เป็นรายเดือน โจทก์ประสงค์จะเข้าอยู่จึงได้บอกกล่าวให้จำเลยออกไป จำเลยเพิกเฉย จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยต่อสู้ว่าได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ฯลฯ และตัดฟ้องว่าโจทก์บอกเลิกการ เช่า ไม่ถูกต้องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 566 ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่จำเลย จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่าการบอกเลิกการ เช่า ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 566 ศาลฎีกาเห็นว่าแม้การ เช่า จะมิได้ทำสัญญากันไว้เป็นหนังสือโจทก์ก็ต้องบอกเลิกการ เช่า ตาม มาตรา 566 คดีนี้ได้ความว่าโจทก์บอกเลิกการ เช่า เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2496 และฟ้องขับไล่เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2496 ยังถือไม่ได้ว่าได้บอกเลิกการ เช่า แล้วก่อนชั่วกำหนดเวลาชำระค่า เช่า ระยะหนึ่งเป็นอย่างน้อยตามมาตรา 566 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1750/2498 ร.ต.อ.น้อม ชะโลประถัมภ์ โจทก์ นายยุ่นกวง แซ่ลี้ จำเลย ป.พ.พ. ม. 566