ฎีกาที่ 1458/2498

โทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี ที่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตาม มาตรา 218 นั้นหมายถึงโทษแต่ละกะทง ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 5 ปี ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 298,299,63 และตาม มาตรา 243 อีก 2 ปี รวม 2 กะทง 7 ปี เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ดังนี้ จำเลยฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกัน ชิงทรัพย์ และสมคบกันใช้อำนาจข่มขืนกระทำชำเรานางเขิม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 298, 299, 63 ฯลฯ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 298, 299, 63 ให้จำคุกจำเลย 5 ปี และผิดมาตรา 243ให้จำคุกจำเลย 2 ปี รวมทุกกระทง 7 ปี ฯลฯ และศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้จำคุกจำเลยกระทงละไม่เกิน 5 ปี ตาม มาตรา 218 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง จึงให้ยกฎีกาจำเลย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1458/2498 พนักงานอัยการประจำจังหวัดปากพนัง โจทก์ นายไข่หมา บุญริ่ม จำเลย ป.วิ.อ. ม. 218