ฎีกาที่ 513/2498

ในคดีอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกถึง 10 ปีเมื่อจำเลยรับสารภาพแล้วแม้จะได้สืบผู้เสียหายไปยังไม่ทันเสร็จ ศาลชั้นต้นจะงดสืบพยานโจทก์เสียและพิพากษาลงโทษจำเลยก็ได้เมื่อเห็นว่าตามฟ้องคำรับสารภาพของจำเลยและคำพยานที่สืบแล้วเป็นที่พอใจว่าจำเลยได้กระทำผิดจริง เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นควรจะได้สืบพยานต่อไปก็ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะสั่งให้ศาลชั้นต้นสืบพยานให้แล้วส่งสำนวนคืนให้ศาลอุทธรณ์เพื่อวินิจฉัยตาม มาตรา 208 ข้อ 1. ศาลอุทธรณ์จะพิพากษาให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ตาม มาตรา 208 ข้อ 2 ไม่ได้

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน ชิงทรัพย์ ตามมาตรา 298, 299 จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ คดีนี้เป็นเรื่องที่ต้องฟังคำพยานโจทก์ประกอบ เมื่อขณะที่โจทก์สืบพยานคือตัวผู้เสียหายไปได้ 1 ปากยังไม่ทันจบ จำเลยทั้งสองขอให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นสั่งให้งดสืบพยานโจทก์ ตัดสินลงโทษจำเลยคนละ 2 ปี กับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ของกลางริบ จำเลยทั้งสองอุทธรณ์ว่า แม้จำเลยให้การรับสารภาพ พยานหลักฐานเท่าที่สืบมาไม่พอฟังลงโทษจำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีควรจะให้สืบพยานโจทก์ต่อไปอีก จึงพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาต่อไปแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยทั้งสองฎีกาว่าศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ชอบ ศาลอุทธรณ์ชอบที่จะวินิจฉัยไปตามพยานหลักฐานเท่าที่ปรากฏในสำนวน เมื่อเห็นว่าไม่พอฟังลงโทษจำเลยก็ต้องยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาเห็นว่า การที่ศาลชั้นต้นให้งดสืบพยานโจทก์แล้วพิพากษาลงโทษจำเลยมานั้นก็เห็นว่าตามฟ้อง คำรับสารภาพของจำเลยและคำพยานที่สืบแล้วเป็นที่พอใจว่า จำเลยได้กระทำผิดจริง จึงพิพากษาไปอันเป็นการปฏิบัติชอบด้วยกระบวนพิจารณา เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีควรจะสืบพยานต่อไปตามโจทก์ขอ ก็ชอบที่จะสั่งให้ศาลชั้นต้นจัดการสืบพยาน เสร็จแล้วให้ส่งสำนวนมายังศาลอุทธรณ์เพื่อวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 208 ข้อ 1. การที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่นั้นกรณีต้องเข้ามาตรา 208ข้อ 2. คือเป็นกรณีที่ศาลชั้นต้นปฏิบัติไม่ถูกต้องตามกระบวนพิจารณา แต่เรื่องนี้ศาลชั้นต้นปฏิบัติชอบด้วยกระบวนพิจารณาแล้ว ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้ศาลพิพากษาไปทีเดียวโดยไม่ต้องสืบพยานต่อไปนั้น เห็นว่าเป็นอำนาจศาลอุทธรณ์ที่จะฟังพยานต่อไป พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานต่อไปแล้วส่งสำนวนมาศาลอุทธรณ์พิพากษาต่อไป ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 513/2498 อัยการจังหวัดลพบุรี โจทก์ นายพรม ทองสุก นายสม ศรีคุ้ม จำเลย ป.วิ.อ. ม. 225 , ม. 208 (1) , ม. 208 (2) , ม. 176 , ม. 174 วรรคท้าย