ฎีกาที่ 1977/2497

การที่จำเลยสมคบกันใช้อาวุธและวาจาขู่เข็ญให้เจ้าทรัพย์จ่ายเงินค่าสลากกินรวบซึ่งจำเลยถูกสลากและเจ้าทรัพย์เป็นเจ้ามือนั้น เป็นเรื่องที่จำเลยมุ่งหมายจะเอาทรัพย์ที่จำเลยเข้าใจว่าจำเลยควรจะได้ ไม่มีเถยจิตจะ ลักทรัพย์ ไม่เป็นความผิดฐานชิงทรัพย์หรือปล้นทรัพย์

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันปล้นทรัพย์นายบุญแก้ว วิเชียรรัตน์ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การต่อสู้ว่านายบุญแก้วเป็นเจ้ามือสลากกินรวบ จำเลยไปทวงเงินค่าถูกสลาก ไม่ได้ปล้น ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยไปพูดเอาเงินนายบุญแก้วไปจริง เห็นว่าแม้จะเป็นเรื่องเรียกเอาเงินเกี่ยวกับเบอร์สลากกินรวบก็ตามก็เป็นเรื่องผิดกฎหมาย จำเลยไม่มีสิทธิเช่นนั้น เมื่อปรากฏว่าจำเลยพูดขู่และชักอาวุธมาขู่ให้นายบุญแก้วจ่ายเงิน จำเลยย่อมมีความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 301 ที่แก้ไขแล้วพิพากษาให้จำคุกคนละ 10 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยไม่มีเจตนา ลักทรัพย์ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงว่าจำเลยถูกสลากกินรวบซึ่งนายบุญแก้วเป็นเจ้ามือ แล้วจะไปเอาเงินจากนายบุญแก้วแม้จำเลยจะมีอาวุธและใช้วาจาขู่เข็ญก็เป็นเรื่องที่จำเลยมุ่งจะเอาเงินที่จำเลยเข้าใจว่าจำเลยควรจะได้ ไม่มีเถยยจิตต์จะ ลักทรัพย์ ไม่มีความผิดฐานชิงทรัพย์หรือปล้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1977/2497 อัยการจังหวัดนครศรีธรรมราช โจทก์ ส.ต.ต.สำเนียก กับพวก จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 299 , ม. 301 , ม. 6 (3)