ฎีกาที่ 544/2497

การนำเงินมาวางศาล ซึ่งจะทำให้จำเลยไม่ต้องรับผิดเสียดอกเบี้ยในจำนวนเงินที่วางไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 135 นั้นย่อมต้องหมายความว่านำมาวางก่อนที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาจะนำมาวางในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา ไม่ได้ การวางเงินต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี เพื่อให้หยุดการบังคับคดีไว้ตามนัยแห่งมาตรา 295 หาใช่เป็นนำเงินมาวางศาลตามมาตรา 135 ไม่

ได้ความว่า ศาลแพ่งและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยใช้เงิน 51,500 บาท ให้แก่โจทก์ และใช้ดอกเบี้ยในต้นเงิน 50,000 บาทในอัตราร้อยละ 15 ต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าชำระเสร็จ จำเลยฎีกาศาลฎีกาไม่อนุญาตให้ทุเลาการบังคับคดี โจทก์ได้ขอหมายบังคับคดีเพื่อจัดการยึดทรัพย์จำเลย จำเลยได้นำเงินมาวางต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี ต่อมาศาลฎีกาพิพากษายืน โจทก์รับเงินที่จำเลยวางไว้นั้นไปแล้ว บัดนี้โจทก์มาขอให้ศาลบังคับให้จำเลยใช้ดอกเบี้ยตั้งแต่วันที่จำเลยวางเงินจนถึงวันที่ 31 มีนาคม 2495 ศาลแพ่งสั่งว่าจำเลยนำเงินมาวางศาลแล้วจึงไม่ต้องเสียดอกเบี้ยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 135 ไม่อนุญาตตามที่โจทก์ขอ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำเลยใช้ดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ตามขอ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การนำเงินมาวางศาล ซึ่งจะทำให้จำเลยไม่ต้องรับผิดเสียดอกเบี้ยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 135 นั้นย่อมหมายความว่า นำมาวางก่อนที่ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาเพราะการที่จะบังคับจำเลยรับผิดในเรื่องดอกเบี้ยเพียงไร หรือไม่นั้นเป็นเรื่องที่ต้องกล่าวไว้ในคำพิพากษา ไม่ใช่เป็นเรื่องจะกระทำในชั้นอุทธรณ์ฎีกา การที่จำเลยวางเงินในเรื่องนี้ เป็นการวางเงินต่อเจ้าพนักงานบังคับคดี เพื่อให้หยุดการบังคับคดีไว้ตามนัย มาตรา 295 พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 544/2497 บริษัททวีผล ประกันภัย จำกัด โจทก์ บริษัทขนมปังไทยเจริญตราหมี จำกัด โดยนายฮกงี้ แซ่อึ้ง นายเกียงซ้ง กรรมการ ที่ 1 นายเฮ่งซิ้มเชียง ที่ 2 นายเสียง โหสกุล ที่ 3 จำเลย ป.วิ.พ. ม. 135 , ม. 136 , ม. 295