ฎีกาที่ 1350/2496

การ เช่าซื้อ กับเช่าทรัพย์เป็นเอกเทศสัญญาคนละประเภทจะนำพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันไปใช้ในการ เช่าซื้อ ไม่ได้

จำเลย เช่าซื้อ ห้องแถวจากโจทก์แล้วค้างชำระค่าเช่า 2 งวด โจทก์จึงเลิกสัญญาและฟ้องขับไล่ จำเลยต่อสู้อ้างความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ ในข้อนี้ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่าง ให้ขับไล่โดยวินิจฉัยว่า ฯลฯ "ส่วนฎีกาข้อสุดท้ายของจำเลยที่ว่า แม้จะฟังว่าจำเลยผิดสัญญา เช่าซื้อ พฤติการณ์ระหว่างโจทก์จำเลยก็เข้าลักษณะเป็นการเช่าทรัพย์ ซึ่งทำให้จำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันนั้นศาลฎีกาเห็นว่าสัญญา เช่าซื้อ กับสัญญาเช่าทรัพย์เป็นเอกเทศสัญญาคนละประเภท ในประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์จัดเอาการเช่าทรัพย์ไว้ในลักษณะ 4 ส่วนการ เช่าซื้อ นั้นอยู่ในลักษณะ 5 และไม่มีบทบัญญัติในลักษณะ 5 เรื่อง เช่าซื้อ ว่าให้นำบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยการเช่าทรัพย์มาใช้บังคับด้วยโดยอนุโลมกฎหมายสองลักษณะนี้จึงเป็นคนละส่วนไม่เกี่ยวข้องกัน คือเรื่องเช่าก็ต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยการเช่าทรัพย์ และเรื่อง เช่าซื้อ ก็ต้องบังคับตามบทบัญญัติว่าด้วยการ เช่าซื้อ ฉะนั้นเมื่อจำเลยผิดสัญญา เช่าซื้อ แล้วจะมาขอให้ศาลนำบทบัญญัติของกฎหมายว่าด้วยการเช่าทรัพย์มาใช้บังคับแก่คู่กรณีอีกย่อมไม่ได้" ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1350/2496 นายเอม กิจพิทักษ์ โจทก์ นายสง่า เที่ยงวงษ์ จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489