ฎีกาที่ 1068/2496

คำให้การจำเลยชั้นสอบสวนซึ่งโจทก์ได้ระบุเป็นพยานไว้ในบัญชีระบุพยานโจทก์แล้ว และเมื่อโจทก์นำส่งศาล เวลาพยานผู้สอบสวนเบิกความ ศาลก็ได้ให้จำเลยตรวจดูแล้ว ดังนี้ย่อมรับคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยไว้เป็นพยานหลักฐานได้ ไม่จำเป็นต้องคัดสำเนาให้จำเลยก่อนวันพิจารณา เพียงแต่ให้จำเลยดูหรืออ่านให้จำเลยฟัง ก็พอแล้ว เพราะประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 240 อนุญาตไว้เช่นนั้น พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ไม่มีข้อความใดขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญ

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน ลักทรัพย์ ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 293 และพระราชบัญญัติกักกัน ฯลฯ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุก 8 เดือนเมื่อพ้นโทษแล้วให้ส่งตัวไปกักกัน มีกำหนด 3 ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำให้การจำเลยชั้นสอบสวนนั้น โจทก์ได้ระบุเป็นพยานไว้ในบัญชีระบุพยานของโจทก์แล้ว เมื่อโจทก์นำส่งศาลเวลาพยานผู้สอบสวนเบิกความ ศาลก็ได้ให้จำเลยตรวจดูแล้ว ดังนั้นจึงรับคำให้การชั้นสอบสวนของจำเลยไว้เป็นพยานหลักฐานได้ ไม่จำต้องคัดสำเนาให้จำเลยก่อนวันพิจารณา เพียงแต่ให้จำเลยดูหรืออ่านให้จำเลยฟังก็พอแล้วเพราะ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 240 อนุญาตไว้เช่นนั้น โจทก์จะต้องคัดสำเนาก็ต่อเมื่อจำเลยต้องการและศาลเห็นสมควรสั่งเช่นนั้น ส่วนปัญหาข้อกฎหมายที่เถียงว่า พระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย 2479 ใช้บังคับไม่ได้เพราะเป็นกฎหมายขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า พระราชบัญญัติฉบับนี้ไม่มีข้อความใดขัดแย้งกับรัฐธรรมนูญ ข้อโต้เถียงของจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1068/2496 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายสมาน ปิ่นเจริญ จำเลย ป.วิ.อ. ม. 240 พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479