ฎีกาที่ 844/2496

ความผิดฐาน ลักทรัพย์ สำเร็จหรือพยายาม ก็ถือว่าลงมือกระทำความผิดแล้ว เป็นเหตุร้ายตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้ายดุจกัน

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลย ลักทรัพย์ ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นเห็นว่า พยานโจทก์แตกต่างกันยังไม่พอลงโทษจำเลยได้พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิจารณาแล้ว ฟังว่าจำเลยผิดเพียงฐานพยายาม ลักทรัพย์ จึงพิพากษากลับให้จำคุก 8 เดือนตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 288, 60 ฯลฯ เมื่อพ้นโทษแล้วให้กักกันอีก 7 ปี ตามพระราชบัญญัติกักกัน ฯลฯ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว เห็นว่าที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษและให้กักกันเป็นการชอบและสมควรแล้ว ที่จำเลยฎีกาว่า ความผิดของจำเลยครั้งนี้จะถือว่าเป็นเหตุร้ายไม่ได้ เพราะเป็นผิดฐานพยายาม ลักทรัพย์ ไม่ใช่ความผิดสำเร็จนั้นฟังไม่ขึ้น จะเป็นผิดฐาน ลักทรัพย์ สำเร็จหรือฐานพยายาม ก็ถือว่าลงมือกระทำความผิดแล้ว เป็นเหตุร้ายดุจกัน ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืนตาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 844/2496 อัยการกรมอัยการ โจทก์ นางพิศ พึ่งสำราญ จำเลย พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479