ฎีกาที่ 1221/2496

โจทก์เคยฟ้องจำเลยขอแบ่ง มรดก จนคดีถึงที่สุดแล้ว โจทก์กลับมาฟ้องขอแบ่ง มรดก จากจำเลยเป็นคดีใหม่อีกแต่มีทายาทคนอื่นมาเป็นโจทก์ร่วมด้วย ดังนี้ศาลย่อมรับฟ้องไว้พิจารณาคดีต่อไปได้ แต่คำวินิจฉัยชี้ขาดของศาลในคดีก่อนย่อมผูกพันโจทก์คนเดิมไม่ให้กลับมาโต้เถียงเป็นอย่างอื่นอีก

คดีนี้โจทก์ที่ 1 บิดาโจทก์ที่ 2, 3, 4 และจำเลยที่ 1, 2 โจทก์ฟ้องเรียกส่วนแบ่ง มรดก ของนางเภาภรรยาโจทก์ที่ 1 ซึ่งเป็นมารดาโจทก์อื่นและจำเลย จำเลยต่อสู้ว่าได้แบ่งทรัพย์กันแล้ว ฯลฯ คู่ความขอให้ถือเอาคำพยานหลักฐานในคดีก่อน แล้วต่างไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยแบ่งทรัพย์ให้โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะที่เกี่ยวแก่นางคำตาจำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำวินิจฉัยของศาลในคดีก่อน ย่อมผูกพันโจทก์ที่ 1 ไม่ให้กลับมาโต้เถียงเป็นอย่างอื่น แต่คดีนี้มีนายอ้น นายมุข นายบุญพามา เป็นโจทก์เพิ่มขึ้นอีก ซึ่งโจทก์ใหม่เหล่านี้คงอ้างแต่คำพยานหลักฐานของโจทก์ที่ 1 ในสำนวนเดิม มิได้นำสืบให้เห็นว่าตนมีสิทธิดีกว่าโจทก์ที่ 1 อย่างใด จึงไม่พอจะเพิกถอนคำชี้ขาดของศาลอุทธรณ์ซึ่งวินิจฉัยไว้ชอบแล้วนั้นได้ ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1221/2496 นายสีจัน ตาควัน ที่ 1 นายอ้น ที่ 2 โจทก์ นายมุข ที่ 3 นายบุญพามา ตาควัน ที่ 4 โจทก์ นางคำตา ราชพัฒน์ ที่ 1 นายอ้วน ตาควัน ที่ 2 จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 , ม. 148