ฎีกาที่ 1010/2496

จำนอง ที่ดิน(มีโฉนด)ไว้แก่เขาและมอบให้เขาครอบครองเก็บประโยชน์ต่างดอกเบี้ย ภายหลังผู้ จำนอง ได้สละที่ดินที่ จำนอง ให้เป็นสิทธิแก่ผู้รับ จำนอง และผู้รับ จำนอง ได้ครอบครองต่อมาโดยถือสิทธิเป็นเจ้าของมากว่า 10 ปีดังนี้ ผู้รับ จำนอง ย่อมได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินนั้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382

โจทก์ฟ้องว่า ได้ จำนอง ที่ดินมีโฉนดของโจทก์ไว้แก่จำเลยเป็นเงิน 500 บาท บัดนี้ขอไถ่ถอนจากจำเลย จำเลยไม่ยอม จึงขอให้ศาลบังคับ จำเลยให้การว่า โจทก์ จำนอง จริง แต่โจทก์มอบที่ดินให้จำเลยเด็ดขาดแล้ว ศาลชั้นต้นเห็นว่า โจทก์มอบที่ดินให้จำเลยเกิน 10 ปีแล้วจำเลยจึงได้กรรมสิทธิ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1382พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ที่พิพาทนี้โจทก์จะได้ทำสัญญา จำนอง ไว้แก่จำเลยและมอบให้จำเลยครอบครองเก็บประโยชน์ต่างดอกเบี้ยมาในชั้นแรกก็ดี แต่ตามทางพิจารณา คดีมีพฤติการณ์และเหตุผลควรเชื่อว่า ต่อมาโจทก์ได้สละที่รายนี้ให้เป็นสิทธิแก่จำเลย และจำเลยได้ครอบครองโดยถือสิทธิ เป็นเจ้าของมากว่า 10 ปีแล้ว ฯลฯ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1010/2496 นางชุ่ม เนตรรัฐถา โจทก์ นายทองอยู่ ภุชชงค์ จำเลย ป.พ.พ. ม. 702 , ม. 1382