ฎีกาที่ 20/2496

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์หรือ รับของโจร จำเลยปฏิเสธต่อสู้กรรมสิทธิ์ว่าทรัพย์ของกลาง (ราคา 700 บาท)เป็นของจำเลยเมื่อศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่า ทรัพย์ของกลางเป็นของผู้เสียหาย ให้คืนแก่ผู้เสียหายแม้ศาลชั้นต้นจะลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์และศาลอุทธรณ์กลับว่า จำเลยยังไม่ผิดในทางอาญา ให้ยกฟ้องก็ตาม จำเลยก็จะฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่า ทรัพย์ของกลางเป็นของจำเลยไม่ได้

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยลักทรัพย์ หรือ รับของโจร ขอให้ลงโทษ จำเลยปฏิเสธ ต่อสู้ว่าทรัพย์ของกลางเป็นของจำเลย ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยลักรถจักรยาน (ราคา 700 บาท) ของผู้เสียหายไปจริง จึงพิพากษาว่าจำเลยผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 288 โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่จำเลยได้รถจักรยานของกลางไปก็โดยจำเลยให้น้องผู้เสียหายยืมรถนี้มา แล้ว จำเลยไม่คืนให้จึงไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์หรือ รับของโจร จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องคืนของกลางให้ผู้เสียหาย โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงต้องกันมาว่ารถจักรยานของกลางรายนี้เป็นของผู้เสียหาย ให้คืนแก่ผู้เสียหาย จำเลยจะฎีกาเถียงข้อเท็จจริงว่า รถจักรยานของกลางเป็นของจำเลยไม่ได้ ต้องห้ามมิให้ฎีกา ส่วนฎีกาของโจทก์ ฯลฯ ฟังไม่ได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20/2496 อัยการสกลนคร โจทก์ นายแสวง อุปพงษ์ จำเลย ป.วิ.อ. ม. 40 , ม. 43 , ม. 49 , ม. 50 ป.วิ.พ. ม. 248