ฎีกาที่ 251/2496

ฟ้องโจทก์บรรยายว่า จำเลยสมคบกันกระทำการ ชิงทรัพย์ โดยจำเลยใช้มีดฟันและเตะทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถูกตามร่างกายหลายแห่งเป็นบาดแผลปรากฏตามใบชันสูตรทั้งนี้เพื่อให้เป็นความสะดวกที่จะลักทรัพย์แล้วจำเลยได้ ชิงทรัพย์ ผู้เสียหายไปหลายอย่าง ฯลฯ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 300,254,63 ดังนี้ แม้ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาจะฟังได้เพียงว่าจำเลยทำร้ายร่างกายผู้เสียหายถึงบาดเจ็บเท่านั้น ไม่ได้เอาทรัพย์ด้วยศาลก็ลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 254 ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีมีดเป็นศาสตราวุธบังอาจสมคบกันกระทำการ ชิงทรัพย์ โดยจำเลยใช้มีดฟันและเตะทำร้ายร่างกายนายจันทร์มัจฉาศักดิ์ ถูกตามร่างกายหลายแห่งเป็นบาดแผล ปรากฏตามใบชัณสูตร ทั้งนี้เพื่อให้เป็นความสะดวกที่จะลักทรัพย์แล้วจำเลยได้ ชิงทรัพย์ ของนายจันทร์ไปหลายอย่าง รวมราคา 450 บาท ขอให้ลงโทษตาม กฎหมายลักษณะอาญามาตรา 300, 254, 63 จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลย ชิงทรัพย์ จริง พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 300 วรรคแรกจำคุกจำเลยคนละ 6 ปี จำเลยทั้ง 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยเพียงแต่ทำร้ายร่างกายผู้เสียหายอย่างเดียว จึงปรากฏฐาน ชิงทรัพย์ ไม่ได้ และจะลงโทษฐานทำร้ายร่างกายก็ไม่ได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา แต่ส่งสำเนาให้นายดำจำเลยไม่ได้ จึงจำหน่ายคดีเฉพาะนายดำ ศาลฎีกาพิจารณาแล้วฟังว่า จำเลยเพียงแต่ทำร้ายผู้เสียหายเท่านั้น แต่เห็นว่าตามฟ้องของโจทก์ ก็ได้บรรยายถึงการที่จำเลยสมคบกันกระทำร้ายมีบาดแผลตามใบชันสูตร กับได้อ้างบทมาตรา 254 เป็นบทลงโทษมาด้วย ศาลย่อมลงโทษจำเลยฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บได้ จึงพิพากษาแก้ว่า นายเปิ่นจำเลย ผิดตามมาตรา 254 จำคุก 1 ปีนอกจากที่แก้นี้ คงยืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 251/2496 พนักงานอัยการจังหวัดนครราชสีมา โจทก์ นายดำ จุดอน ที่ 1 นายเปิ่น เปผักแว่น ที่ 2 จำเลย ป.วิ.อ. ม. 192 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 254 , ม. 298