ฎีกาที่ 1106/2495

ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์และสืบตัวจำเลยที่อ้างตนเองเป็ยพยานแล้วสั่งงดสืบพยานจำเลย ที่จำเลยขอสืบต่อไปเสียแล้วพิพากษายกฟ้องโจทก์นั้น ถ้าศาลอุทธรณ์จะลงโทษจำเลยตามฟ้อง ก็จำต้องให้สืบพยานจำเลยต่อไปเสียให้สิ้นกระแสร์ความก่อน

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐาน ลักทรัพย์ หรือรับของโจร จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบตัวจำเลยที่อ้างตนเองเป็นพยานแล้วสั่งว่ารูปคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว งดสืบพยานจำเลยที่ขอสืบต่อไปเสีย พิพากษายกฟ้อง ปล่อยจำเลย โจทก์อุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่ นายสำอางค์จำเลยแต่ผู้เดียวมีความผิดฐานรับของโจรตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 321 นายสำอางค์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นสั่งงดไม่สืบพยานจำเลยปากอื่นเสีย ศาลอุทธรณ์จะแก้เป็นลงโทษนายสำอางค์จำเลย ก็ควรจะต้องฟังพยานของนายสำอางค์จำเลยต่อไปให้สิ้นกระแสร์ความก่อน จึงพิพากษาคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานของนายสำอางค์จำเลยต่อไป เสร็จแล้วส่งสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1106/2495 อัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา นายเซ็ง ไทยพาณิชย์ โจทก์ นายเส่ง สุขทัศน์ กับพวก จำเลย ป.วิ.อ. ม. 174 , ม. 185.