ฎีกาที่ 253/2495
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
โจทก์กล่าวฟ้องว่า จำเลยผิดสัญญาเช่าโดยเอาบ้านของโจทก์แบ่งให้บุคคลอื่นเช่าช่วงฟลาย ครอบครัว ดังนี้ แม้จะไม่ระบุชื่อผู้เช่าช่วงแต่เมื่อใด เป็นระยะเวลาเท่าไร เป็นเงินเท่าใด เหล่านี้ก็เป็นการเพียงพอให้จำเลยรู้ประเด็นข้อฟ้องได้ดีแล้ว ไม่เป็นฟ้องเคลือยบคลุม
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยประพฤติผิดสัญญาเช่าโดยเอาบ้านแบ่งให้บุคคลอื่นเช่าช่วงหลาย ครอบครัว โจทก์บอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าแล้ว จำเลยยังเพิกเฉย จึงขอให้ศาลขับไล่ ฯลฯ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกัน ให้ขับไล่จำเลยกับบริวารออกจากบ้านเช่า ฯลฯ จำเลยฎีกา, ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกา เห็นว่า ในข้อที่จำเลยว่าฟ้องของโจทก์เคลือบคลุม โดยไม่ระบุชื่อผู้เช่าช่วง เช่าแต่เมื่อใดเป็นระยะเท่าใด เป็นเงินเท่าใด ไม่ระบุว่ามีหลักฐานเป็นหนังสือ เหล่านี้ ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวฟ้องว่า จำเลยผิดสัญญาเช่าโดยเอาบ้านเช่าของโจทก์ แบ่งให้บุคคลอื่นเช่าช่วงหลาย ครอบครัว ก็เป็นการเพียงพอให้จำเลยรู้ประเด็นข้อฟ้องได้ดีแล้ว ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม ฯลฯ ฎีกาของจำเลยทุกข้อฟังไม่ขึ้น จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 253/2495 นางเจียม วีระนาวิน โจทก์ นายหยกจุ้ย แซ่เบ้ จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172 ป.พ.พ. ม. 537 , ม. 544