ฎีกาที่ 589/2495

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรุกที่ดินของโจทก์ทางทิศเหนือ ขอให้ขับไล่ ศาลพิพากษาว่าจำเลยรุกที่ของโจทก์ทางทิศตะวันตกของที่โจทก์ และให้ขับไล่จำเลย ดังนี้ เป็นการตัดสินเกินคำฟ้องและคำขอของโจทก์ เพราะโจทก์ทางทิศตะวันตกเลย จึงเป็นการฝ่าฝืน ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 142

โจทก์ฟ้องว่า จำเลย บุกรุก เขตที่ทางทิศเหนือของโจทก์มีราคา 20 บาท จึงขอให้ขับไล่ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลย จำเลยอุทธรณ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ตัดสินผิดกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรุกที่ดินของโจทก์ทางทิศเหนือขอให้ขับไล่ แต่ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยรุกที่ของโจทก์ทางทิศตะวันตกของที่โจทก์และให้ขับไล่จำเลย เห็นได้ชัดว่าศาลล่างทั้งสองตัดสินเกินจากคำฟ้องและคำขอของโจทก์ เพราะโจทก์มิได้ฟ้องว่า จำเลยรุกที่ของโจทก์ทางทิศตะวันตกเลย จึงเป็นการฝ่าฝืนมาตรา 142 แห่ง ป.ม.วิ.แพ่ง ส่วนข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่า โจทก์ไม่สมฟ้อง จึง พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 589/2495 นางวัน จำนงเลิศที่ 1, นางเลียบ จันทร์พลาวัน ที่ 2 โจทก์ นางเล็ก เพื่องฟุ้ง จำเลย