ฎีกาที่ 1856/2494

บุตรคนหนึ่งเอาแบบพิมพ์มาให้มารดาพิมพ์ลายนิ้วมือโดยแจ้งว่าจะเอาไปจัดการใส่ชื่อบุตรคนนั้นลงในโฉนดที่ดินของมารดาด้วย มารดาก็ยอมและกดพิมพ์ลายนิ้วมือให้ไป แต่บุตรกลับไปเพิ่มเติมข้อความในใบมอบฉันทะนั้นเป็นว่ามารดามอบอำนาจให้บุตร ขายที่ดินโฉนดนั้นแก่บุตร 3 คน ดังนี้ เป็นการผิดความประสงค์การโอนขายย่อมเป็นโมฆะมารดาย่อมมีสิทธิฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมโอนขายนั้นได้

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของที่ดินโฉนดที่ 1523 ราคาประมาณ 5000 บาท มีความประสงค์จะยกให้บุตรหลาน โจทก์จึงได้กดพิมพ์ลายนิ้วมือลงในใบมอบฉันทะให้จำเลยทั้ง 3 ซึ่งเป็นบุตรโจทก์ไปจัดการโอนกรรมสิทธิให้แก่จำเลยทั้ง 3 และหลาน 2 คนคือนายสถิตย์ นางสาวสละ จำเลยทั้ง 3 กลับนำใบมอบฉันทะไปแจ้งเท็จต่อเจ้าพนักงานที่ดินว่า โจทก์มอบฉันทะให้มาโอนขายที่รายนี้ให้แก่จำเลยทั้งง 3 เป็นเงิน 600 บาท เจ้าพนักงานที่ดินจึงทำการโอนกรรมสิทธิ ให้แก่จำเลยทั้ง 3 ไป โจทก์เพิ่งทราบ จึงขอให้เพิกถอนนิติกรรมการขายรายนี้ ให้จำเลยโอนกรรมสิทธิมาเป็นของโจทก์ตามเดิม ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้เพิกถอนนิติกรรม ซื้อขาย ระหว่างโจทก์กับจำเลยเสีย ให้โอนกรรมสิทธิที่ดินกลับมาเป็นของโจทก์ตามเดิม จำเลยที่ 1-2 ฎีกา ศาลฎีกาได้พิจารณาคำพยานโจทก์ จำเลยตลอดแล้วเห็นว่า ตามรูปคดีที่โต้เถียงกันมีอยู่ว่า โจทก์มอบอำนาจให้จำเลยไปโอนขายแก่จำเลยทั้ง 3 ด้วยความสมัครใจหรือไม่ ซึ่งโจทก์นำสืบฟังได้ว่า โจทก์ไม่ได้มอบอำนาจให้จำเลยไปจัดการโอนขายที่ดินให้จำเลยแทนโจทก์เลย ฉะนั้นการที่จำเลยไปจัดการเพิ่มเติมข้อความในใบมอบฉันทะ จนผิดความประสงค์ของโจทก์ไป และโอนขายที่ดินไป จึงเป็นโมฆะ โจทก์ย่อมมีสิทธิขอให้เพิกถอนได้ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1856/2494 นางรอด ทัศนาญชลี โจทก์ นางเสลี่ยม แสนพงษ์ ที่ 1, นายชื้น ทัศนาญชลี ที่ 2, นางน้อม สืบทองสุขที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 112 , ม. 119 , ม. 823 , ม. 1336