ฎีกาที่ 1427/2494
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
ฟ้องบรรยายว่าได้ฝากทรัพย์ไว้แก่จำเลย ต่อมาเดือน 8 ปีนี้ตรงกับเดือนกรกฎาคม 2493 โจทก์ไปขอรับทรัพย์ที่ฝากคืน จำเลยไม่คืนให้โดยเจตนาทุจริต ยักยอก เอาทรัพย์ไว้เพื่อประโยชน์ส่วนตนและผู้อื่น ขอให้ลงโทษ ดังนี้ มิได้กล่าวว่าจำเลย ยักยอก ทรัพย์วันใด หรือระหว่างวันเดือนใด จึงได้ชื่อว่าเป็นฟ้องที่เคลือบคลุม
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันขึ้นแรมกี่ค่ำจำไม่ได้ เดือน 3 พ.ศ.2492 เวลากลางวัน โจทก์นำทรัพย์ตามรายงานบัญชีทรัพย์ท้ายฟ้องไปฝากไว้กับนางผานายเป้ ราคาทรัพย์เป็นเงิน 393 บาท 50 สตางค์ ต่อมาเดือน 8 ปีนี้ ตรงกับเดือนกรกฎาคม 2493 โจทก์ไปขอรับทรัพย์ที่ฝากคืน จำเลยไม่คืนให้ โดยเจตนาทุจริต ยักยอก เอาทรัพย์ไว้เพื่ออาณาประโยชน์ส่วนตนและผู้อื่นขอให้ลงโทษตามก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 314-316 ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องสั่งว่า คดีมีมูลเฉพาะตามก.ม.ลักษณะอาญามาตรา 314 จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลล่างทั้งสองพิจารณาแล้ว เห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่ถูกต้องตามป.ม.วิ.อาญามาตรา 158 (5) จึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาคดีแล้ว พิเคราะห์ตามฟ้องของโจทก์ข้อ 2 โจทก์มิได้บรรยายฟ้องว่าจำเลยได้กระทำผิด คือ ยักยอก ทรัพย์วันใดหรือระหว่างวันใด เพียงแต่กล่าวว่าโจทก์ได้ขอรับทรัพย์ที่ฝากคืน เมื่อเดือน 8 ปีก่อนนี้ จำเลยเบียดบังไม่คืนให้ จึงได้เชื่อว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม ดังความเห็นของศาลล่างชอบแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1427/2494 นางลิ้ม คำเขียว โจทก์ นางผา จะบำรุง ที่ 1, นายเป้ จันโฉมศรีที่ 2 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 314 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)