ฎีกาที่ 1882/2493

ชายหญิงแต่งงานกันโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส ซึ่งถือว่าไม่เป็นผัวเมียกันโดยชอบด้วยกฎหมายนั้น เมื่อเกิดบุตรออกมา ชายได้แจ้งทะเบียนการเกิดของเด็กว่า เป็นบุตรของตนและชายได้อุปการะเลี้ยงดูเด็กกับแสดงกับคนอื่นทั่วๆไปว่าเป็นบุตรของตน ดังนี้ ถือว่าเด็กนั้นมีสิทธิรับ มรดก ของชายนั้นได้

โจทก์ฟ้องขอแบ่ง มรดก ของนายฉิมบิดาเด็กหญิงสุดใจ เด็กชายบุญเกิดจากจำเลย จำเลยต่อสู้หลายประการ และว่าเด็กทั้งสองไม่ใช่ทายาทของนายฉิมไม่มีสิทธิรับ มรดก ศาลชั้นต้นเห็นว่า นายฉิมกับนางนวลจันทร์แต่งงานกันภายหลังใช้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ไม่ได้จดทะเบียนสมรสจึงไม่เป็นผัวเมียกันตามกฎหมาย บุตรที่เกิดมาจึงไม่เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายไม่มีสิทธิรับ มรดก พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยในเรื่องทรัพย์ มรดก เด็กแล้วชี้ขาดไปตามรูปคดีโดยให้ถือว่าเด็กทั้งสองเป็นบุตรของเจ้า มรดก และมีสิทธิรับ มรดก ได้ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงฟังได้ว่า เด็กทั้งสองเป็นบุตรของนายฉิมโดยเกิดกับนางนวลจันทร์ นายฉิมแจ้งทะเบียนการเกิดของเด็กชายบุญเกิดว่า เป็นบุตรของนายฉิม และนายฉิมได้อุปการะเลี้ยงดูเด็กทั้งสองคนแสดงกับคนอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไปว่า เป็นบุตรของตนเด็กทั้งสองมีสิทธิรับ มรดก ของนายฉิมได้ตามกฎหมาย จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1882/2493 นางนวลจันทร์ มาไว มารดาผู้แทนโดยชอบธรรม ของ โจทก์ ด.ญ.สุดใจ ด.ช.บุญเกิด มาไว โจทก์ นางลา บุญต้อน จำเลย ป.พ.พ. ม. 1524 , ม. 1526 , ม. 1627