ฎีกาที่ 1694/2493

การที่ผู้ เช่า ยอมให้ผู้อื่นเข้ามาอยู่ในตึกที่ เช่า เป็นเวลาหลายปีแล้ว ฝ่ายผู้ให้ เช่า ก็รู้แล้ว ไม่ทักท้วงว่ากล่าวประการใด แม้จะถือว่ามีการให้ เช่า ช่วง ก็แสดงว่าฝ่ายผู้ให้ เช่า ยินยอม ฉะนั้น จะถือว่าผู้ เช่า ผิดสัญญาไม่ได้

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกของโจทก์ อ้างว่าจำเลยที่ 1 ปฏิบัติผิดสัญญา โดยเอาไปให้จำเลยที่ 2 เช่า ช่วง จำเลยต่อสู้ว่า จำเลยทั้งสองเข้าอยู่ในตึกรายนี้ในฐานะผู้ เช่า มาตั้งแต่ครั้งตึกยังเป็นกรรมสิทธิ์ของบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เดอลินโดจีน เมื่อคุณหญิงอธิกรณ์ประกาศซื้อที่รายนี้ก็ทราบถึงสิทธิและหน้าที่จำเลย กับต่อสู้อย่างอื่นอีก ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากตึกพิพาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามพฤติการณ์แสดงว่า คุณหญิงอธิกรณ์ประกาศได้รู้อยู่แล้วว่า จำเลยที่ 2 เข้ามาอยู่ในตึกรายนี้หลายปีการที่ฝ่ายผู้ เช่า รู้แล้ว ก็ไม่ทักท้วงว่ากล่าวประการใดเช่นนี้แม้จะถือว่ามีการ เช่า ช่วงก็แสดงว่าฝ่ายผู้ให้ เช่า ยินยอม จะถือว่าจำเลยประพฤติผิดสัญญาไม่ได้ เมื่อฟังว่าจำเลยไม่ได้ประพฤติผิดสัญญาในการให้ เช่า ช่วงดังฟ้องของโจทก์ โจทก์ก็ไม่มีทางที่จะชนะคดี จึงพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้อง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1694/2493 พ.ต.เสวก นิรันดร และ นายฉวี โกมลกิติ โดยหลวง โจทก์ ประกอบนิติสาร ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ บริษัทพาณิชย์การแห่งประเทศไทย จำกัด (โดยนายมานิต จำเลย ยะอัมพันธ์ กรรมการผู้จัดการ) ที่ 1 บริษัทสากลออมสิน จำเลย โดยนายมานิต ยะอัมพันธ์ ผู้จัดการ) ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 544 , ม. 545 , ม. 569