ฎีกาที่ 212/2493
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ผู้ซื้อที่ดินฟ้องขับไล่ผู้ที่อาศัยอยู่ในที่ดินนั้นได้แม้สัญญาซื้อขายจะเกิดจากการกลฉ้อฉลหรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวกับผู้อาศัย และหากผู้อาศัยทำให้เสียหายในที่ดินที่ได้ซื้อแล้ว ผู้ซื้อย่อมฟ้องเรียกค่าเสียหายจากผู้อาศัยได้
ย่อยาว
ความว่า จำเลยตั้งบ้านเรือนอยู่ในที่ดินของ ว.บิดา, ว.ขายที่ดินนั้นให้โจทก์ ๆ จึงฟ้องขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหายเนื่องจากจำเลยตัดต้นมะม่วง และเก็บมะพร้าวจำเลยให้การต่อสู้หลายประการ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันให้ขับไล่จำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย 350 บาท จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยอยู่ในที่ โดยอาศัยบิดา หาได้ ครอบครองปรปักษ์ ไม่ การซื้อขายจะเกิดจากการกลฉ้อฉลก็ไม่เกี่ยวกับจำเลย จำเลยเป็นเสมอผู้อาศัยในที่ดิน บิดาจำเลยผู้เป็นเจ้าของเดิมยังมีชีวิตอยู่ เมื่อที่ดินถูกขายไปผู้ซื้อก็ฟ้องขับไล่ได้จำเลยตัดต้นมะม่วงและเก็บผลมะพร้าวในที่ซึ่งโจทก์ซื้อแล้วเกิดการเสียหายแก่โจทก์ ฎีกาข้ออื่นเป็นเรื่องนอกประเด็นและบางข้อมิได้ว่ากันมาในศาลล่าง ไม่จำต้องวินิจฉัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 212/2493 นางเคล้า เสนประดิษฐ์ ที่ 1 นางเคลื่อน เจริญวัฒน์ ที่ 2 โจทก์ นางคล้าย มุกต์ประดับ จำเลย ป.พ.พ. ม. 458 , ม. 1367 , ม. 121