ฎีกาที่ 881/2492
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้รับมอบหมายบุหรี่ตราฆ้อง ซึ่งผลิตจากโรงงานยาสูบกรมสรรพสามิตจากผู้อื่นให้ไปจำหน่ายแทน จำเลยได้จำหน่ายให้แก่ผู้ซื้อไปราคาสูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดไว้ ดังนี้ ย่อมพอให้ถือได้แล้วว่า จำเลยเป็น 'ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ' ตามความในมาตรา 19 พระราชบัญญัติยาสูบ 2486 แล้ว
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า นางสาวบุญปั๋นได้ใช้และมอบบุหรี่ตราพระจันทร์และบุหรี่ตราฆ้องแก่จำเลยให้ไปจำหน่ายแทน จำเลยได้จำหน่ายบุหรี่ตราฆ้องซึ่งผลิตจากโรงงานยาสูบกรมสรรพสามิตให้แก่พลตำรวจแก้วมูลไป 1 ซองราคา 2 บาท สูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดไว้ จำเลยรับสารภาพ โจทก์จำเลยไม่ติดใจสืบพยาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องยังฟังไม่ได้ว่า จำเลยเป็น"ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" ตามมาตรา 19 พระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. 2486 พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาคำฟ้องแล้ว เห็นว่าตามคำบรรยายฟ้องเป็นที่เห็นได้ว่า การที่จำเลยได้รับมอบหมายบุหรี่ให้ไปทำการจำหน่ายนั้นเป็นการรับมอบเพื่อประสงค์ทำการจำหน่ายแก่ ผู้บริโภค ทั่ว ๆ ไปและได้ทำการจำหน่ายไป 1 ซอง ตามราคาที่รับมอบ อันสูงกว่าราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตประกาศกำหนดนี้ ย่อมพอถือได้แล้วว่าจำเลยเป็น "ผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ" ตามความในมาตรา 19 แล้ว คดีนี้จำเลยรับสารภาพ ศาลก็ลงโทษจำเลยได้ พิพากษากลับ ให้ปรับจำเลย 15 บาทตามพระราชบัญญัติยาสูบพ.ศ. 2486 มาตรา 40, 19 กฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 ของกลางไม่ริบ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 881/2492 อัยการเชียงราย โจทก์ นางสาวจันศรี ยานะ จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 19 , ม. 40 ป.วิ.อ. ม. 158