ฎีกาที่ 2111/2492

สายพานที่จำเลยลักและกำลังม้วนอยู่นั้น เพียงแต่หลุดจากมู่เล่อันบนและอันล่าง.ที่สายพานเชื่อมกันอยู่แต่สายพานยังคงพาดอยู่กับเพลาและสลักต่อสายพานถูกชักออกแล้ว จำเลยม้วนสายพานได้ 1 ใน 10 ของความยาว และคงอยู่ข้างมู่เล่นั้นเอง ดังนี้ ถือว่าการ ลักทรัพย์ ยังไม่สำเร็จเพราะสายพานยังมิได้เคลื่อนหลุดไปจากที่ คงผิดเพียงฐานพยายาม

โจทก์หาว่า จำเลยกระทำผิดฐานชิงทรัพย์ ขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 294, 298, 299, 72 จำเลยให้การปฏิเสธแต่รับข้อเคยต้องโทษ ได้ความว่า สายพานของกลางที่จำเลยทำการลักนั้นเดิมเชื่อมระหว่างมู่เล่บนและล่างที่ติดอยู่กับเพลา คนยามไปพบจำเลยขณะกำลังม้วนสายพานอยู่ สายพานหลุดจากมู่เล่ไปพาดอยู่กับเพลาสลักที่ต่อกับสายพานถูกชักออกแล้ว ทำให้ปลายหลุดออกจากกันชายข้างหนึ่งถูกม้วนเข้าไปราว 3-4 ฟุตซึ่งประมาณ 1 ใน 10 ของความยาวและคงอยู่ข้างมู่เล่นั้นเอง ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นต้องกันว่า จำเลยผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 299, 60 ให้จำคุก 2 ปี 6 เดือนเพิ่มโทษ 1 ใน 3 เป็น 3 ปี 4 เดือน คืนของกลาง โจทก์ฎีกาว่า เป็นการ ลักทรัพย์ สำเร็จแล้ว ขอให้ลงโทษฐานชิงทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่า สายพานรายนี้ยังมิได้เคลื่อนหลุดไปจากที่ที่ศาลล่างทั้งสองชี้ขาดว่าเป็นผิดฐานพยายามชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2111/2492 อัยการกรมอัยการ โจทก์ นายชุบ ทุนทวี จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 60 , ม. 299