ฎีกาที่ 1672/2492

ความผิดของจำเลยในครั้งก่อนเป็นความผิดฐาน ลักทรัพย์ อันเป็นความผิดฐานประทุษร้ายต่อทรัพย์ตามมาตรา 73 ข้อ 12 ส่วนความผิดในครั้งหลังเป็นความผิดฐานประทุษร้ายต่อชีวิตและร่างกายตามมาตรา 73 ข้อ 10 เป็นความผิดคนละประเภทและคนละข้อ ศาลจะเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา 73 ไม่ได้ จะต้องเพิ่มตามมาตรา 72

คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 249, 73 จำเลยแก้ว่าได้กระทำโดยป้องกัน รับว่าเคยต้องโทษฐาน ลักทรัพย์ พ้นโทษมายังไม่ถึง 3 ปี ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย 16 ปีตามมาตรา 249 เพิ่มโทษตามมาตรา 73 กึ่งหนึ่งลดฐานรับสารภาพตามมาตรา 59 กึ่งหนึ่ง โทษเพิ่มลดเสมอกัน ให้หักกลบลบกันตามมาตรา 39 คงจำคุก 16 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 251 คงจำคุก 9 ปี เพิ่มโทษตามมาตรา 72 หนึ่งในสาม ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 6 ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยได้กระทำผิดฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนา แต่ที่โจทก์ขอเพิ่มโทษตามมาตรา 73 นั้นความผิดของจำเลยในครั้งก่อนเป็นความผิดฐาน ลักทรัพย์ อันเป็นความผิดฐานประทุษร้ายต่อทรัพย์ตามมาตรา 73 ข้อ 12 ส่วนความผิดในครั้งนี้เป็นความผิดฐานประทุษร้ายต่อร่างกายตามมาตรา 73 ข้อ 10 เป็นความผิดคนละประเภท และคนละข้อศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1672/2492 อัยการจังหวัดภูเก็ต โจทก์ นายสิ่ว สุขนิคม จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 72 , ม. 73 , ม. 249