ฎีกาที่ 1546/2492

ที่ดินบ้านเรือนเป็น มรดก ตกได้แก่โจทก์และจำเลย โจทก์ไปขอโอนโฉนดรับ มรดก ฝ่ายจำเลยขอลงชื่อด้วย แต่เจ้าพนักงานขัดข้องและจำเลยครอบครองที่ดินตลอดมา เช่นนี้โจทก์จะฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่หาได้ไม่

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอาศัยอยู่ในที่ดินของโจทก์แล้วไม่ยอมออกขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่า ที่ดินบ้านเรือนรายนี้จำเลยครอบครองมาประมาณ 30 ปี เพราะเป็นที่ดินบ้านเรือน มรดก ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินบ้านเรือนนี้เป็น มรดก ตกแก่ขุนนรินทร์ ๆ ตาย จึงตกแก่บุตรและภรรยาขุนนรินทร์คือ โจทก์ จำเลยที่ 1 บุตรและนางละม่อมภรรยาจำเลยที่ 1 ครอบครองที่ดินตลอดมาเช่นนี้จำเลยที่ 1 มีส่วนเป็นเจ้าของที่ดินบ้านเรือนด้วย จำเลยที่ 2 เป็นภรรยาจำเลยที่ 1 จะขับไล่จำเลยทั้ง 2 ไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1546/2492 นางน้ำค้าง อินทวัฒน์พันธ์ โจทก์ นายรอง ศิริวิจารณ์ ที่ 1 จำเลย นางอ่ำ ศิริวิจารณ์ ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 1336 , ม. 1356