ฎีกาที่ 1800/2492

จำเลยทำสัญญา เช่า ห้องโจทก์ ในสัญญามิได้ระบุว่า เช่า เพื่อใช้เฉพาะเป็นที่อยู่อาศัย แม้จำเลยทำการเจียรนัยพลอยที่ห้องนั้น โจทก์จะฟ้องว่าจำเลยใช้ห้อง เช่า เพื่อการอย่างอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในสัญญามิได้ โจทก์ฟ้องว่า จำเลย เช่า ห้องของโจทก์ แล้วเปลี่ยนแปลงใช้ห้อง เช่า เป็นโรงเจียรนัยพลอย ดังนี้ เป็นเรื่องหาว่าใช้ห้อง เช่า ผิดไปจากสัญญา จึงไม่มีประเด็นถึงเรื่องใช้ห้องผิดประเพณีนิยม หรือทำการดัดแปลงต่อเติมทรัพย์ที่ เช่า

ได้ความว่า จำเลย เช่า ห้องของโจทก์ แล้วจำเลยใช้ห้องนั้นทำการเจียรนัยพลอย โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเปลี่ยนแปลงการใช้ห้อง เช่า โดยมิได้รับอนุญาต ผิดสัญญาตามสัญญาจำเลย เช่า เพื่ออยู่อาศัยเท่านั้นขอให้เพิกถอนสัญญา เช่า และขับไล่ จำเลยให้การต่อสู้ว่า เช่า เพื่ออยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่และประกอบอาชีพเป็นการใช้สถานที่ตามประเพณีนิยมเป็นปกติ สัญญา เช่า ไม่ได้ผูกมัดว่า อยู่อาศัยเท่านั้น ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ฯ ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นการใช้ทรัพย์เพื่อการอย่างอื่นและอาจเป็นเหตุให้โจทก์เสียหาย พิพากษาให้เลิกสัญญา เช่า และขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์เห็นว่า วัตถุประสงค์ตามสัญญา เช่า ไม่ปรากฏชัดไม่ได้ความว่าจำเลยใช้ทรัพย์ที่ เช่า ผิดประเพณีนิยมปกติ ที่จำเลยเจาะพื้นตั้งโต๊ะ ไม่เรียกว่าดัดแปลงต่อเติม ตามมาตรา 558 การใช้ทรัพย์สินอย่างอื่นนอกจากสัญญา เช่า ตาม พระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า นั้น จะต้องผิดมาตรา 552 ด้วย เมื่อไม่ผิดมาตรา 552 โจทก์จะเลิกสัญญาไม่ได้ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องกล่าวอ้างว่าจำเลยผิดสัญญาโดยใช้ทรัพย์ที่ เช่า เพื่อการอย่างอื่น นอกจากที่กำหนดไว้ในสัญญา มิได้กล่าวอ้างว่าจำเลยใช้ทรัพย์เพื่อการอย่างอื่น นอกจากที่ใช้กันตามประเพณีนิยม ความข้อหลังจึงไม่เป็นประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยข้อที่โจทก์อ้างว่าจำเลยได้เปลี่ยนแปลงใช้ห้องที่ เช่า ทำเป็นโรงงานเจียรนัยพลอย ก็เป็นเรื่องที่หาว่าจำเลยเปลี่ยนแปลงการใช้ทรัพย์นอกจากที่กำหนดไว้ในสัญญานั้นเอง ไม่ใช่เป็นเรื่องหาว่าดัดแปลงต่อเติมทรัพย์ตามมาตรา 558 ฉะนั้นในข้อหลัง จึงไม่เป็นประเด็นที่จะต้องวินิจฉัย ข้อที่ว่า จำเลยใช้ทรัพย์เพื่อการอย่างอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในสัญญาหรือไม่นั้น ตามสัญญามิได้มีข้อความที่แสดงโดยตรงหรือโดยอ้อมว่า เช่า เพื่อใช้เฉพาะเป็นที่อยู่อาศัย จะถือเอาการที่จำเลยทำการเจียรนัยพลอยว่า เป็นการใช้ทรัพย์ที่ เช่า เพื่อการอย่างอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในสัญญาไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1800/2492 ห้างหุ้นส่วนสามัญเอ็ม.ที.เอส. มาริกัน หรือ โจทก์ มูนาตำปีชายมูมาริกัน โจทก์ นางลูกจันทร์ รู้สงวนตัว จำเลย ป.พ.พ. ม. 552 , ม. 558 ป.วิ.พ. ม. 172 , ม. 183