ฎีกาที่ 1784/2492

การบอกเลิกสัญญา เช่า ตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขันมาตรา 16 ข้อ 4 นั้น หมายถึงในกรณีที่ผู้ เช่า ทำทรัพย์ที่ เช่า ให้เป็นไปในทางที่เสื่อมเสีย

ได้ความว่า จำเลยซึ่งเป็นผู้ เช่า ได้รื้อถอนดัดแปลงห้อง เช่า โดยรื้อครัวด้านหลังห้อง ซึ่งเดิมชั้นเดียวเปลี่ยนแปลงเป็น 2 ชั้นโจทก์ฟ้องขับไล่ เรียกค่าเสียหายและให้ชำระค่า เช่า ที่ค้าง โดยอ้างว่าเจ้าของที่ดินซึ่งโจทก์ เช่า ปลูกห้อง เช่า รายนี้ห้ามไม่ให้แก้ไขปลูกสร้างหรือทำการใดก่อนได้รับอนุญาต จำเลยให้การว่า ได้ดัดแปลงต่อเติมสถานที่ เช่า จริงโดยโจทก์ยินยอม และให้สภาพดีขึ้น โจทก์ไม่เสียหายอะไร ฟ้องเคลือบคลุมค่า เช่า จำเลยไม่ได้ผิดนัด ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยดัดแปลงต่อเติมห้อง เช่า โดยไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ จำเลยไม่นำสืบหักล้างข้อที่ทำให้เคหะนี้กลับคืนสภาพเดิมซึ่งโจทก์นำสืบได้ว่าต้องใช้เงิน 3,000 บาท พิพากษาให้จำเลยใช้ค่ารื้อถอน 3,000 บาท หรือให้จำเลยรื้อถอนเคหะให้กลับคืนสู่สภาพเดิมเอง กับชำระค่า เช่า ที่ค้าง คำขอนอกนั้นยก ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยได้รื้อครัวด้านหลัง ซึ่งเดิมชั้นเดียวเปลี่ยนแปลงเป็น 2 ชั้น ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าโจทก์จะบอกเลิกสัญญาทันทีไม่ได้ ต้องให้จำเลยแก้ไขให้ดีเสียก่อนตามมาตรา 554 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ที่โจทก์เถียงว่า ได้บอกกล่าวให้จำเลยแก้ไขแล้วเป็นการเถียงข้อเท็จจริงที่ศาลอุทธรณ์ได้ชี้ขาดไว้แล้ว และศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาในข้อเท็จจริง จึงไม่วินิจฉัยส่วนที่โจทก์อ้างว่ามีสิทธิเลิกสัญญา เช่า ได้ตามมาตรา 16 ข้อ 4แห่งพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ฯ นั้น บทกฎหมายดังกล่าวหมายความว่า ผู้ เช่า ทำทรัพย์ที่ เช่า ให้เป็นไปในทางที่เสื่อมเสีย แต่การที่ผู้ เช่า ได้ทำครัวชั้นเดียวให้เป็น 2 ชั้นนั้น จะถือว่าเป็นการทำให้เสื่อมเสียมิได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1784/2492 นายกลั่น จันทรุพันธ์ โจทก์ นายเกี๊ยะซี้ แซ่ตั้ง จำเลย ป.พ.พ. ม. 554 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2490 ม. 16