ฎีกาที่ 1765/2492

การ เช่า ตึกแถวเพื่อประกอบธุระกิจการค้า แม้จะอาศัยอยู่ในตึกด้วย ก็ไม่อยู่ในความคุ้มครองของ พ.ร.บ.ควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน โจทก์ฟ้องขับไล่อ้างว่าจำเลย เช่า ตึกเพื่อการค้า จำเลยให้การว่า จำเลยอาศัยอยู่ในตึกด้วย ดังนี้ ต้องถือว่าจำเลย เช่า เพื่อประกอบการค้า ซึ่งไม่อยู่ในความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ควบคุมค่า เช่า ฯ (อ้างฎีกาที่ 218/2488 และฎีกาที่ 1099-1147/2491)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลย เช่า ตึกแถวของโจทก์เพื่อประกอบธุรกิจการค้า โดยไม่มีกำหนดเวลา ตั้งแต่ 1 เมษายน 2480 ครั้นวันที่ 7 เมษายน 2490 โจทก์บอกเลิกการ เช่า จำเลยไม่ส่งคืน ให้ขับไล่และใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า ได้อาศัยอยู่ในตึก เช่า ของโจทก์ ย่อมได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ฯ และตามสัญญามีว่าเมื่อ เช่า ครบ 3 ปีแล้วให้ทำสัญญา เช่า กันใหม่ต่ออีก 3 ปี โจทก์ไม่ยอมทำสัญญาให้จำเลย จำเลยมีสิทธิ เช่า ต่อไป ชั้นพิจารณา โจทก์แถลงว่า จำเลยอยู่อาศัยและค้าขายด้วยแต่ค้าขายเป็นประธาน จำเลยว่าไม่ใช่ค้าเป็นประธานหรือส่วนใหญ่ ศาลชั้นต้นงดสืบพยาน พิพากษาว่า ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ฯ พ.ศ. 2490 จำเลยจะค้าเป็นส่วนใหญ่ หรืออยู่เป็นส่วนใหญ่ก็ได้รับความคุ้มครอง ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์อ้างในฟ้องว่า จำเลย เช่า เพื่อประกอบธุรกิจการค้า จำเลยต่อสู้ว่า ได้ เช่า จริงและจำเลยได้อาศัยอยู่ในตึก เช่า ของโจทก์นั้น จำเลยไม่ได้ต่อสู้เลยว่าไม่ได้ เช่า ตึกเพื่อประกอบธุรกิจการค้าดังโจทก์อ้างมาในฟ้อง จึงต้องถือว่าจำเลยรับในข้อนี้ แต่จำเลยเถียงว่าได้อยู่อาศัยด้วย เมื่อจำเลย เช่า เพื่อประกอบธุรกิจการค้า ก็ไม่ใช่ เช่า เคหะ และไม่ตกอยู่ภายใต้พระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน พ.ศ. 2489 แก้ไขเพิ่มเติมพ.ศ. 2490 แต่ตามคำฟ้องและคำให้การของคู่ความยังมีประเด็นอื่นอีก จึงพิพากษายก ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1765/2492 นางสุดใจ ยงค์ตระกูล โจทก์ นางสมบูรณ์ หรือเซ้ง จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2490 ป.วิ.พ. ม. 177 วรรคสอง , ม. 84 (1)