ฎีกาที่ 1764/2492

การคิดค่า ภาษี ศุลกากรต้องคิดตามอัตราในกฎหมายที่ใช้อยู่ในเวลาเสีย ภาษี ซึ่งเจ้าพนักงานออกใบขน แม้ต่อมาประกาศใช้พิกัดอัตราใหม่โดยยังไม่ส่งของออกก็คิด ภาษี ตามพิกัดใหม่ไม่ได้ เจ้าพนักงานศุลกากรเรียกเงินประกันค่า ภาษี จากผู้ขนส่งที่จะเรียก ภาษี เพิ่มจากผู้ส่งของ ความจริงจะเรียก ภาษี เพิ่มไม่ได้ เมื่อผู้สั่งของรับโอนสิทธิเรียกร้องในเงินนั้นและแจ้งให้กรมศุลกากรทราบแล้ว ผู้ส่งของย่อมฟ้องเรียกเงินนั้นได้

ได้ความว่า โจทก์ได้ส่งปลาเค็มไปฮ่องกงโดยเรือฟูซิงของบริษัท อ. โจทก์ได้เสียค่า ภาษี ศุลกากร เป็นเงิน 7,491 บาท ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2489 เจ้าหน้าที่ศุลกากรออกใบขนให้แล้ว ในระหว่างที่ของของโจทก์ส่งไปที่เกาะสีชังเพื่อส่งออก ก็มีกฎหมายพิกัดอัตราศุลกากร (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2489 ออกมา จำเลยสั่งให้โจทก์เสียค่า ภาษี ตามอัตราใหม่ โจทก์ไม่ยอม บริษัท อ. ผู้ขนส่งจึงได้วางเงินแก่จำเลย 140,904 บาท ซึ่งคิดเป็นจำนวนที่โจทก์จะต้องเสียเพิ่มตามอัตราใหม่ เพื่อกันความเสียหายแก่บริษัท อ. และเพื่อเป็นประกันว่าถ้าโจทก์จะต้องเสียเพิ่มแล้วโจทก์ไม่เสียก็ให้จำเลยเอาเงินนี้ใช้ค่า ภาษี เพิ่ม จำเลยได้ยอมให้สินค้าของโจทก์ออกนอกประเทศ และเอาจากเงินประกันรายนี้เป็นค่า ภาษี เพิ่ม โดยโจทก์ไม่ยอมเสียเพิ่ม บริษัท อ. ได้โอนสิทธิเรียกร้องให้โจทก์และโจทก์ได้แจ้งการโอนให้จำเลยทราบแล้ว โจทก์ฟ้องเรียกเงินรายนี้พร้อมด้วยดอกเบี้ย ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาให้จำเลยคืนเงิน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า (1) โจทก์ฟ้องคดีนี้โดยอ้างว่า โจทก์ได้ชำระค่า ภาษี โดยถูกต้องแล้ว ไม่ต้องเสียเพิ่มอีก และเมื่อโจทก์ไม่ต้องเสียเพิ่มแล้วโจทก์ในฐานะผู้รับโอนสิทธิกับบริษัท อ. ก็ขอเรียกเงินนี้คืนได้ (2) ในประเด็นที่ว่า โจทก์จะต้องเสีย ภาษี เพิ่มตามกฎหมายที่ใช้ใหม่หรือไม่ เห็นว่ามาตรา 10 อยู่ในหมวดที่ 3 ว่าด้วยการเสีย ภาษี ส่วนมาตรา 45,46 อยู่ในหมวด 6 ว่าด้วยการส่งของออกพิจารณาทั้ง 3 มาตรานี้แล้วเห็นได้ว่าการเก็บค่า ภาษี ต้องเป็นไปตามมาตรา 10 จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1764/2492 นางส้มจีน บุญสิริธรรม นายไพโรจน์ บุญสิริธรรม โจทก์ นางสวง ชัยกุล เจ้าของห้างสากลการค้า โจทก์ กรมศุลกากร จำเลย พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ.2469 ม. 10 , ม. 45 , ม. 46 พ.ร.บ.ศุลกากร (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 11 , ม. 306 , ม. 308