ฎีกาที่ 2071/2492

ผู้ตายกับจำเลย ซึ่งเป็นเด็กอายุไม่ถึง 16 ปี ได้โต้เถียงกันเรื่องโคของจำเลยเข้าไปกินถั่วในไร่ของบิดาผู้ตาย ผู้ตายจะจับจำเลยส่งผู้ใหญ่บ้านจำเลยหนี ผู้ตายไล่ทันได้จิกผมจำเลยดึงจนหน้าหงาย จำเลยใช้มีดแทงไปทางหลัง 1 ทีถูกผู้ตายถึงแก่ความตาย ดังนี้ ถือว่าจำเลยทำการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ เป็นผิดตามมาตรา 251,53

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดดาบแทงนายไท้ง่าถึงแก่ความตายโดยเจตนาจะ ฆ่า จำเลยให้การต่อสู้ว่าได้กระทำไปเพื่อป้องกันชีวิตพอสมควรแก่เหตุ ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกับ ม. ไล่ฝูงโคมาโคตัวหนึ่งเข้าไปกินถั่วในไร่นายจังบิดาผู้ตาย ๆ ไล่โคออกมาพบจำเลยเกิดพูดโต้เถียงกัน ผู้ตายจะจับจำเลยส่งผู้ใหญ่บ้านจำเลยหนี ผู้ตายตามไปได้ 2 เส้นทันจำเลย เข้าจับผมจำเลยดึงจนหน้าหงาย จำเลยใช้มีดแทงไปทางหลัง 1 ทีถูกผู้ตายที่ใต้สะดือต่อมาไม่นานผู้ตายก็ขาดใจตาย ศาลชั้นต้นเห็นว่า เป็นการป้องกันตัวสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เป็นการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุพิพากษาแก้ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 251, 50, 53 จำคุก 1 ปี ลงอาญากึ่งหนึ่งฐานเป็นเด็กอายุไม่ถึง 16 ปี ตามมาตรา 58 คงเหลือ 6 เดือน และรอการลงอาญา โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทำการป้องกันตัวเกินสมควรแก่เหตุ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2071/2492 อัยการสุพรรณบุรี ที่ 1 โจทก์ นายจัง แซ่ตัง บิดาและผู้ปกครองนายไท้ง่า แซ่ตัง โจทก์ ผู้เสียหาย ที่ 2 โจทก์ นายผูก พุฒเจริญ จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 50 , ม. 53 , ม. 251