ฎีกาที่ 1670/2492

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทงขอให้ลงโทษตามมาตรา 116,119,120,154,338(3) จำเลยรับสารภาพ ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา 116,119,120,338(3) แต่ให้ลงโทษตามบทหนักตามมาตรา 120 ส่วนข้อหาตามมาตรา 154 เห็นว่าการกระทำของจำเลยตามที่โจทก์บรรยายมาในฟ้อง ยังไม่เป็นผิดตามมาตรา 154 จึงให้ยก โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าแม้จำเลยจะมีผิดตามมาตรา 154 ด้วยก็ดี ก็เป็นความผิดหลายบท ศาลล่างลงโทษจำเลยตามมาตรา120 อันเป็นบทหนักแล้ว ไม่จำต้องพิเคราะห์ถึงความผิดตามมาตรา 154 อีก

โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยกระทำผิดกฎหมายหลายบทหลายกระทง คือก. ต่อสู้ขัดขวางเจ้าพนักงานเพื่อช่วยเหลือผู้กระทำผิดให้พ้นอาญาข. หมิ่นประมาท เจ้าพนักงาน ขอให้ลงโทษ ชั้นต้นจำเลยปฏิเสธ ต่อมาจำเลยขอถอนคำให้การใหม่ว่าจำเลยได้กระทำผิดตามฟ้องทุกประการศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 116, 119, 120 และ 338 ให้ลงโทษกระทงหนักตามมาตรา 120จำคุกคนละ 3 เดือน ปรับคนละ 30 บาท แต่โทษจำคุกให้รอการลงอาญาไว้ข้อหาตามมาตรา 154 นั้น ตามคำฟ้องของโจทก์การกระทำของจำเลยยังไม่มีผิดให้ยกคำขอข้อนี้เสีย ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องข้อ ก. ของโจทก์ แม้จำเลยมีความผิดฐานช่วยเหลือผู้กระทำผิดให้หลบหลีกไม่ถูกจับกุมตามมาตรา 154 ด้วยก็ดี ก็เป็นความผิดต้องด้วยกฎหมายหลายบท ศาลล่างพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 120 อันเป็นบทหนักตามมาตรา 70 แล้ว ไม่จำต้องพิเคราะห์ถึงความผิดตามมาตรา 154 พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1670/2492 อัยการพิษณุโลก โจทก์ นายรัง อ๊อดเอก ที่ 1 นายหลา อ๊อดเอก ที่ 2 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 70 , ม. 120 , ม. 154