ฎีกาที่ 912/2492

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้บังอาจสมคบกันมีหลาวและมีดตอกเป็นอาวุธ บุกรุก เข้าไปในเขตที่นาของนายวิงโดยมีเจตนาจะมิให้นายวิงครอบครองที่นาได้โดยปกติสุขโดยจำเลยมิได้มีอำนาจที่จะทำได้โดยชอบด้วยกฎหมายดังนี้ ฟ้องของโจทก์ย่อมครบองค์ความผิดฐาน บุกรุก แล้วเพราะความผิดฐาน บุกรุก เจตนาอันเป็นมูลฐานอยู่ที่เจตนาจะมิให้ผู้อื่นครอบครองทรัพย์ของเขา อันพึงเคลื่อนจากที่มิได้โดยความปกติสุข มิได้อยู่ที่เข้าถือเอาทรัพย์ หรือเพื่อจะถือเอาทรัพย์

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกได้บังอาจสมคบกันมีหลาวและมีดตอกเป็นอาวุธ บุกรุก เข้าไปในเขตที่นาของนายวิง โดยมีเจตนาจะมิให้นายวิงครอบครองที่นาได้โดยปกติสุข โดยจำเลยมิได้มีอำนาจที่จะทำได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 327, 328, 329 ศาลชั้นต้นตรวจฟ้องแล้วเห็นว่า ฟ้องโจทก์ไม่เข้าเกณฑ์แห่งความผิดฐาน บุกรุก พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์บรรยายการกระทำครบองค์ความผิดฐาน บุกรุก แล้ว พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาต่อไป แล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ในเรื่องความผิดฐาน บุกรุก นั้นเจตนาอันเป็นมูลฐาน อยู่ที่เจตนาจะมิให้ผู้อื่นครอบครองทรัพย์ของเขาอันพึงเคลื่อนจากที่มิได้โดยความปกติสุขต่างหาก มิได้อยู่ที่เข้าถือเอาทรัพย์ หรือเพื่อจะถือเอาทรัพย์ดังศาลล่างยกขึ้นกล่าว ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยชอบแล้ว พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 912/2492 อัยการเพชรบุรี โจทก์ นายเทิน ประสงค์อยู่ จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 , ม. 327 ป.วิ.อ. ม. 158