ฎีกาที่ 957/2492

โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยทำละเมิดต่อโจทก์ ขอให้จำเลยทำทำนบให้ดีตามสภาพเดิม หรือให้ใช้ราคาแล้ว โจทก์ควรจะฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานขาดประโยชน์เพราะน้ำไม่เข้านา ทำนาไม่ได้ หรือได้ผลน้อยเสียในคดีเรื่องนั้น เมื่อโจทก์แยกมาฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นอีกสำนวนหนึ่งดังนี้ เป็นการ ฟ้องซ้ำ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ขุดรื้อทำนบของโจทก์ให้เสียหาย โจทก์ฟ้องจำเลยซึ่งโจทก์ชนะชั้นฎีกา การกระทำของจำเลยดังกล่าวเป็นเหตุให้โจทก์ได้น้ำไม่พอทำนา จึงขอให้จำเลยใช้ค่าเสียหายที่โจทก์ขาดประโยชน์ จำเลยให้การว่าฟ้องเคลือบคลุมและคดีขาดอายุความศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์นำสืบความเสียหายไม่ได้ พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยทำการละเมิดต่อโจทก์เพียงครั้งเดียวโจทก์ได้ฟ้องขอให้จำเลยทำทำนบให้ดีตามสภาพเดิมหรือให้ใช้ราคาแล้วซึ่งโจทก์ควรฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานขาดประโยชน์เพราะน้ำไม่เข้านาทำนาไม่ได้หรือได้ผลน้อยเสียในคดีเรื่องนั้น แต่โจทก์แยกมาฟ้องเรียกค่าเสียหายเป็นอีกสำนวนหนึ่ง ดังนี้ เป็นการ ฟ้องซ้ำ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 957/2492 นายไหว่ ตรั้นปอง โจทก์ นายแง่นฟ้า จริงจิตร จำเลย ป.วิ.พ. ม. 148 ป.พ.พ. ม. 420 , ม. 438 , ม. 206