ฎีกาที่ 1090/2491

จำเลยที่ 1 ทำสัญญาเช่ารถจักรยาน 3 ล้อของโจทก์เลขที่1613 จำเลยที่ 2 เป็นผู้ ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ทำรถที่เช่าหาย จึงขอให้จำเลยใช้เงิน แม้ศาลอุทธรณ์จะให้จำเลยที่ 1 รับผิดเพราะทำรถหมายเลข 5387 หาย แต่สัญญามีข้อความว่า ค้ำประกัน สำหรับรถหมายเลข 1613 และรถคันนี้มิได้หายจำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิด

ความว่า โจทก์มีรถจักรยาน 3 ล้อให้เช่าหลายคัน โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยเช่ารถจักรยาน 3 ล้อของโจทก์ เลขทะเบียนที่ ก.ท. 1613 ไปต่อมาโจทก์ขอแก้เป็นเลขที่ ก.ท. 5387 เพราะในสัญญาเขียนผิดและจำเลยที่ 2 เป็นผู้ ค้ำประกัน จำเลยที่ 1 ได้ทำรถหาย จึงขอให้จำเลยใช้เงิน จำเลยต่อสู้ว่าจำเลยเช่ารถหมายเลขที่ ก.ท. 5387 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 1 ใช้เงินตามฟ้อง และยกฟ้องจำเลยที่ 2 โจทก์ฎีกา ขอให้จำเลยที่ 2 รับผิด ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ทางพิจารณาปรากฎว่า บางครั้งเมื่อรถที่จำเลยเช่าเสียหายแล้ว และโจทก์มีรถคันอื่นว่าง ผู้เช่าก็ใช้รถคันอื่นแทนก็ดี และศาลอุทธรณ์จะให้จำเลยที่ 1 รับผิดเพราะทำรถหมายเลขที่ 5387 หาย แต่เฉพาะจำเลยที่ 2 ผู้ ค้ำประกัน โดยสัญญาที่มีข้อความว่า ค้ำประกัน สำหรับรถหมายเลขที่ 1613 และรถคันนี้ก็มิได้หาย จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดตามสัญญา พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2491 นายโชคไชย เจริญสุข โจทก์ นายผ่อง พอกพูล ที่ 1 นายผล สมวิเชียร ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 537 , ม. 538 , ม. 680 ป.วิ.พ. ม. 94