ฎีกาที่ 1185-1187/2491

แม้จำเลยจะรับว่าอยู่อาศัยในที่ เช่า ก็ตาม ยังฟังไม่ชัดลงไปว่า เป็นการอยู่ในฐานะ "อยู่อาศัย" ตามพระราชบัญญัติ หรือเพียงอยู่ในฐานะที่เข้าไปประกอบกิจ (อ้างฎีกาที่ 1099-1147/2491)

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 3 สำนวน เช่า ตึกของโจทก์ทำเป็นสถานที่ค้าและอยู่ในทำเลการค้า จำเลยได้ใช้ตึกที่ เช่า นี้ประกอบการค้าเป็นประธาน อยู่อาศัยเป็นอุปกรณ์ โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาจำเลยไม่ส่งสถานที่คืน จึงขอให้ขับไล่จำเลยและเรียกค่าเสียหายจำเลยให้การว่า จำเลยได้ เช่า เพื่อใช้และใช้เป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ด้วย มิได้ประกอบการค้าแต่อย่างเดียว จำเลยได้รับความคุ้มครองของ พระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ชั้นพิจารณาจำเลยยอมรับว่าอาศัยอยู่ในที่ เช่า จริงแต่ทำการค้าเป็นส่วนใหญ่ ศาลชั้นต้นงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่ากรณีตกอยู่ภายใต้ พระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จำเลยจะรับว่าจำเลยได้เข้าอยู่ในที่ เช่า ด้วยก็ดี และถึงแม้จะใช้คำว่าอาศัยก็ตาม แต่ยังไม่ชัดลงไปว่า เป็นการอยู่ในฐานะ "อยู่อาศัย" ตาม พระราชบัญญัติ หรือเพียงแต่อยู่ในฐานะที่เข้าไปประกอบกิจ พิพากษายกคำพิพากษาศาลล่าง ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาพิพากษาใหม่ตามแนวข้อกฎหมายดังกล่าวไว้ในคำพิพากษาฎีกา ที่ 1099-1147/2491 ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1185 - 1187/2491 พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจุลจักรพงษ์ โดยนายสถิตย์ โจทก์ นิยมศิลป์ ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นายชุนกวง แซ่อึ๊ง นายฮีง้วน แซ่โง้ว นายฟุกชอง จำเลย แซ่หยอง จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489