ฎีกาที่ 534/2491

ฟ้องโจทก์กล่าวยืนยันว่าจำเลยมีหน้าที่ปกครองรักษาทรัพย์ของทางราชการ ทรัพย์นั้นหายไปโดยจำเลย ยักยอก เองหรือยินยอมให้ผู้อื่น ยักยอก โดยจำเลยรู้เห็นเป็นใจด้วยดั่งนี้ เป็นฟ้องที่บรรยายพอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นนายสิบประจำการสังกัดกองพันที่ 1 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 2 มีตำแหน่งหน้าที่เป็นจ่ากองร้อยที่ 2 ได้กระทำผิดกฎหมายกล่าวคือ เมื่อระหว่างวันที่ 9 สิงหาคม ถึงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2489 เวลาใดไม่ปรากฏ จำเลยได้มีเจตนาทุจริตบังอาจเบียดบัง ยักยอก เอาทรัพย์สิ่งของหลวงสำหรับใช้ในราชการทหารอันอยู่ในหน้าที่ของจำเลยไว้เป็นอาณาประโยชน์ของจำเลยเองไปหลายอย่างรวมราคา 3,633 บาท หรือมิฉะนั้นจำเลยรู้เห็นเป็นใจยอมให้ผู้อื่น ยักยอก เอาทรัพย์ดังกล่าวแล้วไป โดยจำเลยมิได้มีอำนาจที่จะกระทำได้โดยชอบด้วย กฎหมายขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131, 314, 319 ศาลชั้นต้นเห็นว่าข้อเท็จจริงตกอยู่ในฐานสงสัยและฟ้องโจทก์เคลือบคลุม จึงพิพากษายกฟ้อง ศาลทหารกลางพิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 131 จำคุก 3 ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การ ยักยอก ทรัพย์เอาเป็นประโยชน์ของมันเองก็ดีหรือมันยอมให้ผู้อื่น ยักยอก เอาไปโดยมันรู้เห็นเป็นใจด้วยก็ดีเป็นความผิดฐาน ยักยอก อันบัญญัติไว้ในมาตราเดียวกันตามฟ้องโจทก์กล่าวยืนยันว่าจำเลยมีหน้าที่ปกครองรักษาทรัพย์ในคลังกองร้อยทรัพย์นั้นหายไป โดยจำเลย ยักยอก เอง หรือยินยอมให้ผู้อื่น ยักยอก ตรงตามกฎหมาย การบรรยายฟ้องดังกล่าวนี้ พอสมควรที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีแล้ว หาเป็นฟ้องเคลือบคลุมไม่ ส่วนข้อเท็จจริง คงฟังตามศาลอุทธรณ์ว่าจำเลย ยักยอก ทรัพย์ไปจริง จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 534/2491 อัยการศาลมณฑลทหารบกที่ 2 โจทก์ สิบเอกฟื้น แสงจันทร์ จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131