ฎีกาที่ 172/2491

โจทก์บรรยายฟ้องมีข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีปืนชักปืนออกขู่เข็ญจะทำร้ายบังคับให้เขาส่งเงิน 500,000 บาทแก่จำเลยถ้าข้อเท็จจริงไม่ปรากฏเป็นอย่างอื่นย่อมถือได้ว่าจำเลยได้ลงมือกระทำการ ชิงทรัพย์ แล้วตามกฎหมาย จึงเป็นองค์ความผิดฐานพยายาม ชิงทรัพย์ แล้ว การพยายามลักทรัพย์ หรือ ชิงทรัพย์ นั้นแม้จะปรากฏภายหลังว่า ทรัพย์ไม่มีอยู่ ก็หาทำให้ผู้กระทำพ้นความผิดฐานพยายามได้ไม่

โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันเวลาใดไม่ปรากฏชัด ระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2489 จำเลยกับพวก 1 คนมีปืนเป็นศาสตราวุธไปขู่เอาเงินจากนายในสุน แซ่ตัน 10,000 บาท นายในสุน แซ่ตัน ไม่ยอมให้จำเลยพูดขู่ว่า จะใช้อำนาจบังคับและจะเอาไฟเผาโรงงาน ต่อมาวันที่ 28 ธันวาคม 2489 เวลากลางวันจำเลยกับพวกอีก 1 คน มีปืนเป็นศาสตราวุธ เข้ากระทำการบังคับขู่เข็ญโดยชักปืนออกขู่เข็ญจะทำร้ายบังคับให้นายในสุน แซ่ตันส่งเงิน 500,000 บาท ให้แก่จำเลยและจำเลยกับพวกได้นำเอาตัวนายในสุน แซ่ตันควบคุมไปเพื่อจะเอาไปขังเพื่อทำการบังคับเอาเงิน ทำให้นายในสุน แซ่ตัน ขาดอิสรภาพขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 299, 268, 270, 60 ศาลอาญาสั่งฟ้องโจทก์ว่า "ไม่ปรากฏว่านายในสุน มีเงินอยู่ในตัวเป็นแต่ขู่จะเอา เขาไม่ให้ วันหลังขู่จะเอา เขาไม่ให้จับตัวเอาไปเพียงขู่เอาเงินอีก ไม่เป็น ชิงทรัพย์ ประทับฟ้องเฉพาะเสื่อมเสียอิสรภาพตามมาตรา 268, 270 ฐาน ชิงทรัพย์ ไม่รับ" ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงที่โจทก์บรรยายฟ้องมีอยู่แล้วว่า จำเลยมีปืนชักปืนออกขู่เข็ญจะทำร้ายบังคับให้นายในสุนส่งเงิน 500,000 บาทให้แก่จำเลย การกระทำดังกล่าว ถ้าข้อเท็จจริงไม่ปรากฏเป็นอย่างอื่น ย่อมถือได้ว่าจำเลยได้ลงมือกระทำการ ชิงทรัพย์ แล้วตาม กฎหมายอันการพยายามลักทรัพย์หรือ ชิงทรัพย์ นั้นแม้จะปรากฏภายหลังว่า ทรัพย์ไม่มีอยู่ ก็หาทำให้ผู้กระทำพ้นความรับผิดฐานพยายามนั้นได้ไม่ ข้อความที่โจทก์กล่าวในฟ้อง เป็นองค์ความผิดฐานพยายาม ชิงทรัพย์ เพียงพอแล้ว จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกคำสั่งศาลอาญาที่ไม่รับฟ้องโจทก์ฐาน ชิงทรัพย์ เสียโดยให้ศาลอาญาประทับฟ้องโจทก์ตามข้อหาไว้พิจารณา ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2491 อัยการกรมอัยการ โจทก์ นายทานิกูจิ จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 298 , ม. 60 ป.วิ.อ. ม. 158