ฎีกาที่ 431/2490

โจทก์เคยฟ้องห้ามจำเลยซึ่งเป็นบุตรที่ไม่ชอบด้วยกฎหมายของผู้ตายมิให้เกี่ยวข้องแก่ มรดก ศาลพิพากษาห้ามแล้วภายหลังมีคำพิพากษาว่าจำเลยเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย จำเลยจึงเข้ามาเกี่ยวข้องแก่ มรดก อีกโจทก์จึงฟ้องขอห้ามอีก ดังนี้ถือว่าโจทก์ฟ้องร้องอีกโดยอาศัยเหตุเดียวกัน ต้องยกฟ้อง

ได้ความว่าจำเลยเป็นบุตรผู้ตาย แต่เป็นบุตรไม่ชอบด้วยกฎหมายจำเลยเคยคัดค้านในการที่โจทก์ประกาศรับ มรดก โจทก์จึงฟ้องขอให้ห้าม ศาลพิพากษาว่าจำเลยไม่มีสิทธิ์รับ มรดก พิพากษาห้ามจำเลย คดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยขอให้ศาลสั่งว่าจำเลยเป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของผู้ตาย แล้วจำเลยมาขอประกาศรับ มรดก ของผู้ตายอีก โจทก์จึงฟ้องขอห้าม ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ผู้ตายตายเกิน 1 ปีแล้ว จำเลยย่อมหมดสิทธิ์รับ มรดก จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้น ให้โจทก์ชนะคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลเคยมีคำพิพากษาแล้วว่าจำเลยไม่มีสิทธิ์รับ มรดก ของผู้ตาย การที่ผู้ใดจะมีสิทธิ์รับ มรดก หรือไม่ย่อมต้องพิเคราะห์ในขณะเจ้า มรดก ถึงแก่กรรมตาม มาตรา 1599 ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1531(3) บัญญัติว่า การเป็นบุตรโดยชอบด้วยกฎหมาย มีผลนับแต่คำพิพากษาถึงที่สุด ฉะนั้นการที่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเข้ามาเกี่ยวข้องในที่ดิน มรดก ของผู้ตายอีกก็อ้างเหตุเดิมที่ว่า จำเลยมีสิทธิ์รับ มรดก ของนายแถมหรือไม่ ซึ่งเป็นประเด็นที่ศาลวินิจฉัยโดยอาศัยเหตุเดียวกันนั้นเอง มิใช่ว่าจำเลยอาศัยสิทธิ์อย่างอื่นอย่างใดมาเกี่ยวข้องแก่ที่ดินนั้นใหม่ คดีจึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 ที่ห้ามมิให้ฟ้องร้องกันอีกโดยอาศัยเหตุอย่างเดียวกัน พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 431/2490 นางสาวยวง โต๊ะนาค โจทก์ ด.ญ.ทวี ด.ญ.สังเวียน โดยนางอับ มารดาผู้ปกครอง จำเลย ป.พ.พ. ม. 1627 , ม. 1629 , ม. 1529 , ม. 1530