ฎีกาที่ 635/2490

เมื่อภริยาต้องคำพิพากษาให้ ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ย่อมมีสิทธิจะยึดสินบริคณห์มาแบ่งแยกส่วนของผู้ ล้มละลาย ได้ หญิงมีสามีเป็นบุคคลที่บรรลุนิติภาวะแล้ว นิติกรรมที่ได้ทำขึ้นจึงผูกพันหญิงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 37 เมื่อศาลได้มีคำพิพากษาให้ ล้มละลาย แล้ว หนี้ที่ฟ้อง ล้มละลาย จะเกิน 10 ปีแล้วก็ไม่มีเหตุที่จะถือว่าคำพิพากษาไม่สมบูรณ์แต่อย่างใด แม้จะเป็นหนี้เกิดก่อนวันใช้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์บรรพ 5 ก็ดี ก็แบ่งแยกสินบริคณห์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1484 ได้ ไม่ขัดกับบทกฎหมายเก่าหรือใหม่อย่างใด

คดีนี้ได้ความว่า โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยเป็นบุคคล ล้มละลาย ศาลแพ่งพิพากษาให้จำเลย ล้มละลาย และมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ของผู้ ล้มละลาย ตามกฎหมาย โจทก์จึงนำเจ้าพนักงานยึดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างเพื่อแบ่งแยกโดยอ้างว่าเป็นสินบริคณห์ของจำเลยที่ 2 ผู้ร้องซึ่งเป็นสามี จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ ขอให้ถอนการยึด เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ไต่สวนแล้ว สั่งยกคำร้อง ผู้ร้องจึงร้องต่อศาลขอให้ยกคำสั่งของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์เสีย และขอให้ถอนการยึดที่ดินรายนี้ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ภริยาต้องคำพิพากษาให้ ล้มละลาย เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ย่อมมีสิทธิที่จะยึดสินบริคณห์มาแบ่งแยกส่วนของผู้ ล้มละลาย ได้ตามพระราชบัญญัติ ล้มละลาย พ.ศ. 2483มาตรา 22, 109 และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1484ที่ผู้ร้องอ้างว่าหนี้เดิมเป็นหนี้ที่ไม่ผูกพันธ์สินบริคณห์นั้นศาลฎีกาเห็นว่าหญิงมีสามีเป็นบุคคลที่บรรลุนิติภาวะแล้ว นิติกรรมที่ทำขึ้นจึงผูกพันธ์หญิงตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 37 ข้อที่ผู้ร้องว่าหนี้รายนี้เกิน 10 ปีแล้ว ใช้บังคับไม่ได้นั้นเห็นว่าเมื่อศาลได้มีคำพิพากษาให้ ล้มละลาย แล้ว จึงไม่มีเหตุที่จะถือว่าคำพิพากษานี้ไม่สมบูรณ์แต่อย่างใด แม้หนี้เกิดก่อนวันใช้ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 ก็ยกมาตรา 1484ใช้บังคับได้ไม่ขัดกับบทกฎหมายเก่าหรือใหม่อย่างใด จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 635/2490 ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด โจทก์ นายหยิบ ณ นคร ที่ 1 ท่านผู้หญิง(เลียบ จำเลย บดินทรเดชานุชิต ที่ 2 จำเลย พลเอกบดินทรเดชานุชิต ณ นคร ผู้ร้อง พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ.2483 ม. 61 , ม. 22 , ม. 109 ป.พ.พ. ม. 1484 , ม. 38 , ม. 37