ฎีกาที่ 933/2490

ควรบอกเลิกสัญญา เช่า เคหะหรือขับไล่ผู้ เช่า ออกจากเคหะได้หรือไม่นั้น ต้องอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายที่ตัดรอนสิทธิอยู่ในขณะนั้น โจทก์บอกเลิกการ เช่า เคหะระหว่างที่ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน 2486 แม้ระหว่างพิจารณาคดีจะได้ใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน 2489 แล้วก็ตาม พ.ร.บ.ที่ออกใหม่นี้ก็หาอาจกระทบกระเทือนสิทธิเลิกสัญญาการ เช่า ที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้นไม่

ได้ความว่า สัญญา เช่า เคหะระหว่างจำเลยกับนางเอี๋ยนเจ้าของเดิม สิ้นอายุลงตั้งแต่วันที่ 21 กันยายน 2488 โจทก์ผู้ซึ่งรับโอนกรรมสิทธิ์เคหะไว้ ได้บอกกล่าวเลิกสัญญา เช่า ให้จำเลยออกจากเคหะที่ เช่า เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2488 จำเลยไม่ยอมออก โจทก์จึงนำคดีมาฟ้องขอให้ขับไล่เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2489 ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์ 1 ปาก แล้ววินิจฉัยว่าในระหว่างพิจารณามีพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน 2489 ใช้บังคับแล้ว โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จำเลย ไม่ว่าเคหะจะเป็นที่อาศัยหรือประกอบการค้า จึงให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า 2486 หรือไม่ต้องฟังพยานก่อนว่า จำเลยได้ เช่า อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่หรือไม่ จึงพิพากษาแก้ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การบอกเลิกสัญญา เช่า รายนี้ กระทำในระหว่างใช้พระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า พ.ศ. 2488 พระราชบัญญัติควบคุมค่า เช่า ในภาวะคับขัน 2489 ซึ่งออกใช้ระหว่างพิจารณาคดีหาอาจกระทบกระเทือนถึงสิทธิเลิกการ เช่า ที่โจทก์ได้ใช้ไปแล้วก่อนนั้น หาได้ไม่ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 933/2490 นางสาวระเบียบ เพ่งสุข โจทก์ นายน้อย พัทธยุติ จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2486 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489