ฎีกาที่ 496/2490
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
การเอาน้ำสุราของผู้อื่นไปซุกซ่อนโดยเจตนาจะให้พ้นจากการจับกุม ไม่มีผิดฐานมีสุรา
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีน้ำข้าวหมักดองเมาซึ่งมีแรงแอลกอฮอล์สามารถดื่มกินมึนเมาได้เช่นเดียวกับสุรา มีปริมาณ 20 ลิตรไว้ในครอบครองโดยจำเลยรู้อยู่แล้วว่าเป็นน้ำข้าวหมักดองเมาทำขึ้นโดยมิชอบด้วยกฎหมาย และมิได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติ ภาษี ชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม 2476 มาตรา 8 ทางพิจารณาได้ความว่า จำเลยอยู่บ้านอื่นได้ไปช่วยงานบวชนาคนางสุ่นผู้เป็นป้าอันเป็นบ้านที่เจ้าพนักงานไปค้นสุราเถื่อน จำเลยได้หิ้วให้น้ำข้าวหมักของกลางออกจากบ้านนางสุ่นไปเพื่อซ่อนในป่า ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาพิจารณาเห็นว่า คดีฟังได้เพียงว่า จำเลยได้หิ้วไหน้ำข้าวหมักดองของกลางไปไว้ในป่าไม่ได้ความว่าจำเลยได้เกี่ยวข้องแก่ของกลางยิ่งไปกว่านั้น ทั้งจำเลยไม่ใช่เจ้าของบ้านการกระทำส่อให้เห็นว่ามีเจตนาเพียงพอไปให้พ้นจากการจับกุม ยังไม่พอฟังว่าจำเลยมีไว้ในครอบครองหรือพิทักษ์ จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 496/2490 อัยการเพชรบุรี โจทก์ นางหลี เงินลำยอง จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.2476 ม. 8