ฎีกาที่ 916-917/2490

จำเลยถูกฟ้องว่าจดข้อความที่รู้ว่าเท็จในรายงานชันสูตรพลิกศพ ว่าผู้ตายผูกคอตายเองไม่มีใครทำให้ตาย แต่ความจริงจำเลยสมคบกัน ฆ่า ผู้ตาย ตาย และถูกฟ้องอีกสำนวนหนึ่ง ว่าจำเลยสมคบกัน ฆ่า ผู้ตาย ตาย เมื่อศาลพิจารณาคดีสองสำนวนรวมกัน ดังนี้ เมื่อข้อเท็จจริงในเรื่องจำเลยสมคบกัน ฆ่า ผู้ตาย ฟังไม่ได้แล้ว ข้อกล่าวหาว่าจดรายงานเท็จก็ตกไปด้วยไม่จำต้องพิจารณาต่อไป

คดีสองสำนวนนี้ ศาลได้พิจารณาพิพากษารวมกันมา สำนวนแรกโจทก์ฟ้องหาว่า จ.ส.ต.อั้นจำเลย ได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาให้ไปทำการชันสูตรพลิกศพนายอยู่ซึ่งมีผู้มาแจ้งว่าผูกคอตาย จำเลยได้บังอาจจดข้อความที่รู้อยู่ว่าเป็นความเท็จลงในรายงานชันสูตรพลิกศพว่า "นายอยู่ผูกคอตายเอง หามีผู้ใดทำให้ตายไม่" ซึ่งความจริงจำเลยกับพวกได้สมคบกัน ฆ่า นายอยู่ โดยแขวนคอให้ตาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 222, 229 และ 230 สำนวนหลังโจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกัน ฆ่า นายอยู่ตาย ขอให้ลงโทษตามมาตรา 249,250 ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องสองสำนวน ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยฐาน ฆ่า คนตายส่วนเรื่องจดบันทึกเท็จนั้นพิพากษายืน โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่าข้อเท็จจริงยังฟังไม่ได้ ว่าจำเลยได้สมคบกัน ฆ่า นายอยู่ตาย และเมื่อข้อหาในเรื่องสมคบกัน ฆ่า นายอยู่ ฟังไม่ได้แล้ว ข้อหาในสำนวนกล่าวหา จ.ส.ต.อั้นผู้เดียวก็เป็นอันตกไปด้วยโดยไม่จำเป็นต้องพิจารณาต่อไปพิพากษาแก้ ให้ยกฟ้องโจทก์ทั้งสองสำนวน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 916 - 917/2490 อัยการสุราษฎร์ธานี โจทก์ จ.ส.ต.พ่อน ที่ 1 จ.ส.ต.อั้น ที่ 2 พลตำรวจแสง ที่ 3 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 249 , ม. 230 ป.วิ.อ. ม. 186 , ม. 225